دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۹۱
خدایا زلف و گردن آفریدی یقین بهر دل من آفریدی یقین بهر دل بیچاره فایز بت پاکیزه دامن آفریدی
شمارهٔ ۳۹۲
دو چشمان تو دارد میل یاری ولی ز ابروت می ترسم به زاری شنیدم زلف در گوشت چه می گفت تو فایز می کشی اما به خواری
شمارهٔ ۳۹۳
نه از من سر بزد دلبر خطایی نه از تو بود جانا بی وفایی بت فایز مقدر این چنین شد چه باید کرد؟ تقدیر الهی
شمارهٔ ۳۹۴
بیا کز حد گذشت ایام دوری کنم تا کی زمهجوری صبوری اگر چه دوری از چشمان فایز ولی با دل تو دائم در حضوری
شمارهٔ ۳۹۵
ز پیشم رفتی ای عهد جوانی مرا شد تیره بی تو زندگانی خبر داری که پیری کشت فایز بیا کز وی مگر خونم ستانی
شمارهٔ ۳۹۶
خداوندا تو رحمان و رحیمی به اسرار و ضمیر من علیمی از آن فایز گنه کرده که دانست که تو غفار و ستار و کریمی
شمارهٔ ۳۹۷
ذلیل و زار و بیمارم نمودی به پیش دشمنان خوارم نمودی گرفتی برقع از رو پیش فایز به تار مو گرفتارم نمودی
شمارهٔ ۳۹۸
سیه زلفان به رخ ماوا نمودی تو زاغی چون به جنت جانمودی؟ به دوش یار فایز کرده ای جا مکان در شاخه طوبا نمودی
شمارهٔ ۳۹۹
بتا! گر زنده بودی فتنه بودی وگر جان داشتی دل می ربودی به ایمان و قرار و صبر فایز به لبخندی تمسخر می نمودی
شمارهٔ ۴۰۰
به دل بردن تو جانا! خوش دلیری که دایم با کمان و تیغ و تیری دل فایز ببرد آن چشم شهلا نباشد رسم آهو شیرگیری