رباعیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱
آن شب که می از لبت شکرنوش شود کاش آن شب را صبح فراموش شود نینی گرهی ز زلف پرخم بگشای تا صبح به صد هوس سیهپوش شود
شمارهٔ ۸۲
هرگز چشمم به روی او وانشود کز موج نگاه دیده دریا نشود همچون مژه زیاده در دیده خلد گر نیم نگه صرف تماشا نشود
شمارهٔ ۸۳
هرگز لبم آشنای یارب نشود کز نومیدی جهان لبالب نشود هرگز نکشم از سر حسرت آهی کز سوز دلم زمانه در تب نشود
شمارهٔ ۸۴
تا درد غمت صاف محبت نشود فارغ سرت از خمار کثرت نشود بی همتی ار دیده ز هم بگشایی تا کثرتت آیینه وحدت نشود
شمارهٔ ۸۵
بی نام تو نطق ما گلافشان نشود بی روی تو چشم ما گلستان نشود تمکین تو بحریست که از صد صرصر یک طره موج او پریشان نشود
شمارهٔ ۸۶
چون باده ناز مست جام تو شود در سینه نفس بسته دام تو شود هر حرف که در گوش شهیدان آید خاصیت شوق بین که نام تو شود
شمارهٔ ۸۷
دل کشته خنجر ملامت گردید آواره کشور سلامت گردید هر غنچه که در گلبن امید دمید نشکفته هنوز داغ حسرت گردید
شمارهٔ ۸۸
چندی خردم به گرد مردم گردید گه ناله زار و گه تبسم گردید ادراک حقیقت دو عالم کردم ادراک ولیک در میان گم گردید
شمارهٔ ۸۹
گر در تو چمن طراز کنعان میدید رنگ گل حسن را به سامان میدید دیدار تو آفرید در دیده نگاه گویی همه زین پیش به مژگان میدی…
شمارهٔ ۹۰
دیریست که از سینهام آهی ندمید زین مزرع غم خشک گیاهی ندمید هر چند که بی تو دیده را دادم آب زین شور زمین گل نگاهی ندمید