رباعیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
۰
دستهبندی
۱۶۶
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
دل راز مرا رسه شکستن تا کی بر خود در هر مراد بستن تا کی بیرون جهان سراسری هم بد نیست دلگیر درین خانه نشستن تا کی
۱۶۱
شمارهٔ ۱۶۲
کاش این لب پر معجزه بر دوختمی با هر کس ازین متاع نفروختمی این کز عیسی نطق درآموختهام کاش از خر او نهق درآموختمی
۱۶۲
شمارهٔ ۱۶۳
ای صید غمت هنوز صد عربدهجوی گفتم نشنیدی که ره عشق مپوی قربان سرت شوم کنون اشک مریز از نرگس مست سرمه ناز مشوی
۱۶۳
شمارهٔ ۱۶۴
گر خار و خسی تو آتش تن میجوی لنگان لنگان به زور گلخن میجوی در نشئهی آتش دلی موسیوار این تازه گل از نهال ایمن میجوی
۱۶۴
شمارهٔ ۱۶۵
ای غم که مسافر جهان پیمایی ای تازه نهال چمن رعنایی گر حال فصیحی از تو پرسند بگوی در صحبت خلق مرد از تنهایی
۱۶۵
شمارهٔ ۱۶۶
ای آنکه به هرزه راه شک میپویی با تست کسی که از منش میجویی ای بیخبر آن راز که با ما داری چون دوری آهسته چرا میگویی
۱۶۶
۱۷/۱۷