رباعیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱
دستش گل داغ از جگر ما چیده یا ماه به دیده دست او مالیده یا مهر سیاهپوش گردیده چو داغ و آنگه به نیاز دست او بوسیده
شمارهٔ ۱۵۲
دستی که همیشه بود در گردن تو اکنون سوزد ز دوری دامن تو تاری شدهام در آزروی تن تو اما کو بخت تار پیراهن تو
شمارهٔ ۱۵۳
بنشین و به طوف قفس از دام برو منزل منزل سوی دلارام برو زین عرصه که نقش قدم گمراهیست یک گام فرا برو و بیگام برو
شمارهٔ ۱۵۴
موسی باش و شکفته از طور مشو خرمن باش و به برق مسرور مشو نوری به کف آر جان برو ساز نثار پروانه شمعهای بی نور مشو
شمارهٔ ۱۵۵
دلاکی گشت از سرم موی زدای گردید ز اعجاز هنر سحر نمای با استره ای که باد را نشکافد هر موی مرا شکافت تا ناخن پای
شمارهٔ ۱۵۶
ای از گل اشک گشته مژگان آرای رو گریه به من گذار و تو خنده سرای ور ذوق تماشای گرستن داری یک شب چو نگه به سیر مژگان من آی
شمارهٔ ۱۵۷
ای غم ز دلم چه شد زمانی بدر آی گو از بن هر مویم جانی بدر آی ای نیم نفس که در تنم محبوسی آخر به بهانه فغانی بدر آی
شمارهٔ ۱۵۸
ای غم ز دلم اگر توانی بدر آی هر چند عزیزتر ز جانی بدر آی تو گنج نهای گنج فشانی تا چند دلگیر درین خزانه مانی بدر آی
شمارهٔ ۱۵۹
از عهد شکستن چو هوس نشکیبی یک دم ز شکست عهد کس نشکیبی عهد تو دل منست گویی کز ناز گر نشکنیش نیم نفس نشکیبی
شمارهٔ ۱۶۰
ای عشق به تازه مرحمتها کردی خود را و مرا گرم تمنا کردی هر جرم که ما سیاهکاران کردیم در آینه عفو تماشا کردی