رباعیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
خورشید مباش بخت ما گو مه باش زندان آن را دو روز گو خرگه باش عمری بر ما که مرغ این نه قفسیم نه بود قفس دو روز هم گو ده با…
شمارهٔ ۱۰۲
رندی که شکسته پنجه شور و شرش بدهند نواله دیگران چون شترش چون دست ندارد همه دستش شدهاند ای کاش سرش برند و گردند سرش
شمارهٔ ۱۰۳
ای طور ز شوق جلوهات خانه به دوش پروانه پر سوخته حسن تو هوش بی دیده ز رشک سویت آیم وز شوق چون مردمک دیده شوم آینهپوش
شمارهٔ ۱۰۴
ای کرده سپهر در حریم تو رکوع غم نیست اگر کوکب تو کرد رجوع خورشید سپهر دولتی و خورشید گر شام فرو رود کند صبح طلوع
شمارهٔ ۱۰۵
ای روی ترا ترجمه در دین مصحف وز خال و خطت یافته تزیین مصحف یک نقطه سهو در همه روی تو نیست گویی به خط مصنف است این مصحف
شمارهٔ ۱۰۶
ای کرده به خونریز اسیران آهنگ بر خرمن صلح من مزن آتش جنگ مپسند که از خون شهیدان غمت بر تیغ جفای تو شود گوهر رنگ
شمارهٔ ۱۰۷
با آن که ز جوش حسن آن دلبر شنگ بر شاهد آفتاب شد میدان تنگ بنشسته فسردگان این معرکه را در آینه دیده نگه همچون رنگ
شمارهٔ ۱۰۸
آنم که بهار دارد از باغم ننگ هم بوی گریزد از گل من هم رنگ در بادیهای آمده پایم بر سنگ کآنجا نه شتاب راه دارد نه درنگ
شمارهٔ ۱۰۹
گردون که نباشدش به بیداد بدل عالم شود ار لبالب از غم به مثل جز من دگری در خور غم کی یابد گردد مگرش دیده بینش احول
شمارهٔ ۱۱۰
امشب که زمانه شد لبالب ز جمال از پرتو حسن شد جهان مالامال در مشرب ارباب هوس گرچه شب است در مذهب عاشقان بود صبح وصال