رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۸۱
افتاد گره بر تن مجروح سقیم چون قطره اشک بر رخ زرد یتیم زینسان که منم مرا مسیحی باید تا به کند از رنج تن زار الیم
شمارهٔ ۴۸۲
گر عشق تو چون آب براند خونم وز دیده چو اشک اگر فشاند خونم از کشتن خود نترسم و ترسم از آنک در گردن نازکت مگر بماند خونم
شمارهٔ ۴۸۳
دلدار بیامد دو سه گامی ز پیم پنداشت مگر که هست در جام میم چون دید مرا کیسه تهی همچو رباب برگشت و دمی داد بکردار نیم
شمارهٔ ۴۸۴
هر دم غم جانان المی میدهدم عشق کهنش ز نو غمی میدهدم بر دف زند دشمن و اینطرفه که دوست پیوسته بسان نی دمی میدمدم
شمارهٔ ۴۸۵
هر چند بر نهال دانش رفتم طاقم ز نشاط دل و با غم جفتم عیبم بجز این نیست که من در هنر بسیار بالماس تفکر سفتم
شمارهٔ ۴۸۶
در لهو و لعب عمر بسر برد دلم گوی از همه شاطران بدر برد دلم یکچند نظاره جهان کرد ولیک زو کافرم ار حظ نظر برد دلم
شمارهٔ ۴۸۷
گر دل بهوای گوهر و در ندهم بر جان غم غرق و زحمت پرندهم تا مرغ دل از دانه شهوت نپرد از دام چهار تیر عنصر نرهم
شمارهٔ ۴۸۸
فرزند گرامی حسن ایجان و دلم ایحاصل عمر و زبده آب و گلم با دل رگ سودای تو خواهم پیوست روزیکه ز جان علاقه تن گسلم
شمارهٔ ۴۸۹
منزلگه خویش و دوستان جمله بکام وز دشمن و حاسد نه نشان باد و نه نام انرا که خرد یار بود دار سلام اینست و جزین نیست اگر هس…
شمارهٔ ۴۹۰
لقمان که حکیمان جهانراست امام فرمود بحفظ چار در چار مقام دل در گه طاعت و زبان وقت کلام دیده گه دیدن و شکم وقت طعام