رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

تا مردم چشم پر نمم روز وصال دیدست رخ انصنم زهره جمال با سوزن مژگان همه شب مشغولست بر کار گه دیده بتحریر خیال

هم عاشق آنروی چو مه دارم دل هم بسته آنزلف سیه دارم دل گفتم که تو داری دل من گفتا نه من نیستم آنکس که نگهدارم دل

در حال حیاتم ای بت مشکین خال هرگز نکنی یاد من مسکین حال ز آنپس که شود سوخته پروانه چه سود گر شمع بر او اشک فشاند همه سال

در پای گل از دست منه ساغر مل بیمل نتوان برد بسر موسم گل اکنون نکنی نشاط کی خواهی کرد شاهد گل و گردان مل و مطرب بلبل

در حیرتم از روی تو ایماه چکل کآن صورت زیبا ز چه آبست وز گل تا داد مرا حسن تو پروانه عشق چون شمع بسر میرودم دود ز دل

زیبا صنمی بناز کی آب زلال تذکیر همیگفت بصد غنج و دلال در مجلس او شد بره رشد و ضلال یکقوم بوعظ او و یکقوم بحال

پیوسته ز رویت ایمه مهر گسل پروانه نور میبرد شمع چکل گر خون دلم خوری حلالت کردم لیکن نکنم هجر دلازار بحل

دریای وجود را یکی دان به مثال زو رفته بهر سوی هزاران جدوال تو راست نگر کانهمه در اصل یکیست از کژ نظری یکی دو بیند احوال

علمی که ترا می نرساند به کمال مالی که ترا می نکند نیکو حال بگریز از آن علم و از آن مال ببر کآن علم ضلال آمد و آن مال وبا…

در چشم تو باشد سخنم سحر حلال و اندر دهنت سخن بود تنگ مجال و آنگه که سخن زان تن نازک رانم باشد سخنم لطیف تر ز آب زلال

۴۶/۶۳