رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۳۱
فریاد ز ناوک جگر دوز فراق و ز آتش جانگداز دلسوز فراق چون زلف تو کو شبی دراز ای دلبر تا با تو کنم شکایت روز فراق
شمارهٔ ۴۳۲
شب تیره و صبح گشته روشن زافق چون عارض دلدار ز پیروزه تتق دریاب صبوح را و نومید مباش کافزون ز شمارست بدادار طرق
شمارهٔ ۴۳۳
ای در سر تو فتاده سودای عراق بد بود که افتاد تو را رای عراق تو تا ز خراسان شده ای بر دم تو کس می نزند دم به جز از نای عر…
شمارهٔ ۴۳۴
ای ریخته از شرم کفت ابر عرق بر جمله جهان جسته بهر کار سبق در مسند سروری و صدری ننشست هرگز چو تو سرور گهر بخش بحق
شمارهٔ ۴۳۵
این گنبد سبز از شفق مرجان رنگ دانی بچه ماند ایدل با فرهنگ طاسیست زمردین مرصع بعقیق جامیست جهان نما پر از باده و بنگ
شمارهٔ ۴۳۶
با جمله هنروران بکین است فلک وز خلق زمانه بهگزینست فلک من زاهل هنروین بر او عیب تمام آری چه توان کرد چنین است فلک
شمارهٔ ۴۳۷
چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ چون ماند بوارثان چه یاقوت و چه سنگ باز آمدنت نیست بمقصود شتاب روزی دو که در جهانت افت…
شمارهٔ ۴۳۸
دلدار من ار سر بفرازد چون چنگ کار من دلخسته بسازد چون چنگ هر چند همی زند قضا همچو دفم روزی باشد که مینوازد چون چنگ
شمارهٔ ۴۳۹
مائیم و می روح فزا چون دم مشک لیکن بر اهل عصر چه مشک و چه پشک در پای عوام کشته گشتند خواص آتش چو در افتاد نه تر ماند و ن…
شمارهٔ ۴۴۰
ای پیکر تو گنج روان همه فضل عقل تو مرا داده نشان همه فضل هر نکته ز تو عالم جانی همه لطف هر یکسر موی تو جهان همه فضل