رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

زهریست فراقت که دلم میچشدش پا زهر وصال ار نبود میکشدش خون شد دل زار من بیکروزه فراق دانی چه شود اگر بماهی کشدش

ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش وی شعبده نرگس جادوی تو خوش آیا بود آنکه با تو بینم خود را سر سوی سر آورده چو ابروی تو خوش

پیوسته از آن مصحف قرآن در پیش دارم که چو هست رحلت جان در پیش تا درگه رفتن بسوی دار بقا این از پس و آن میرود از پیشاپیش

دهقان بچه ئی داد می نابم دوش گفتم که حرام باشد این گفت خموش من از رز خویش چیده ام انگورش تشویش مکن می حلالست بنوش

آن بت که دلم شیفته شد بر چشمش مستست بسان نرگس تر چشمش گه گه بکرشمه میزند چشم بهم یارب مرساد چشم بد در چشمش

تا از گل سیراب تو بر رست حشیش بی بهره شدم از تو چو از خلد کشیش ریشت بدمید و مرغ حسنت بپرید شک نیست که باشد پرش مرغ بریش

بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش بگو ایمطرب خوشگو نواهای خوش دلکش ببزم سرور گیتی علاء ملک و دین هندو که ترک آسمان بند…

استاد حسین ای بصفا همچو سروش با نطق تو سحبان شود از عجز خموش در بیشه مردمی و مردی و هنر تو شیر نری که نام کردت خرگوش

گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش ور کم بزنی نقش تو آید همه شش چون میگذرد عمر بهر حال که هست خوش میگذران و بار اندوه مکش

آنکس که مهیا بودش وجه معاش وز دور فلک نباشدش هیچ خراش دانم بکمالش نرسد نقصانی بر خاطر اگر بگذرد اندیشه ماش

۴۲/۶۳