رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

هر روز ترا بمن گمانی دگرست هر لحظه مرا ز تو زیانی دگر است هر چند ترا جهان بکامست ولیک بیشک پس ازینجهان جهانی دگر است

گفتم دل من گرچه که غرق خونست وین محنت و غم از ستم گردونست در خاطر من رباعیی می گذرد وینست رباعی بشنو تا چونست

در عهد تو گلزار ثنا مدروس است الا ز تو آز از همه کس مأیوس است کان با کف چون بحر تو میزد لافی از گفتن بیهوده چنان محبوس ا…

سلطان گل ار چه با بسی برگ و نواست هر چند که زر دوخته بر چین قباست دیدم که گشاده کف بپیش بلبل با آنهمه برگ زو نوائی میخوا…

گیرم که بصد رسید عمریکه تر است آخر نه که اندر پی آن روز فناست خاک آب حیاتت چه فرو خواهد خورد آخر بهوا چو آتشت میل چراست

خوش باش دمی که زندگانی باقیست در ملک حیات کامرانی باقیست ور نعمت این جهانیت وا برسد غم نیست نعیم آن جهانی باقیست

در روضه جان تاره نباتی خضرست شیرین پسری خوش حرکاتی خضرست گو خضر مجو آب حیات از ظلمات در مطلع نور آبحیاتی خضرست

دی ابن یمین صبحدمی جام بدست با سر و قدی بر سر گلزار نشست او خورد می و غنچه لبان گلگون کرد وینطرفه که نرگس بچمن آمد مست

دل شاد بروی دلستان خضرست جان زنده بلعل در فشان خضرست گو خضر مرو بسختی آب حیات چون آبحیات در دهان خضرست

زلف تو که سرگشته بکردار منست آشفته تر از حال من و کار منست سودای وی از دماغ بیرون نکنم هر چند کزو شکست بازار منست

۱۶/۶۳