رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
شیرین پسرا عزم حجازت ز چه خاست و اندیشه این راه درازت ز چه خاست چون کعبه صاحبنظران کوی تو بود آخر بسوی کعبه نیازت ز چه خ…
شمارهٔ ۱۳۲
نقش عیادت ار چه بصورت عبادتست لیکن بنقطه ئی ز عبادت زیادتست پرسیدن شکسته دلان اهل فضل را نقصان فضل نیست کمال سعادتست
شمارهٔ ۱۳۳
در کارگه وجود هر نقش که هست نقاش الست بیتو آن نقش ببست در حیرتم از حال تو تا خود تو که ئی نی بیتو بود کار و نه کاریت به …
شمارهٔ ۱۳۴
گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست تا باز رهم ز طعنه دشمن و دوست بشنید خرد گفت که هی چون نخوری طاعت بود آن گنه که فرموده ا…
شمارهٔ ۱۳۵
در وحدت کاینات آنرا که شکیست در بادیه شرک اسیر شرکیست در آینه گر نگه کنی صورت خویش ظاهر دو نمایدت ولی هر دو یکیست
شمارهٔ ۱۳۶
هر کو بسعادتی رسد روزی بیست زانپس بشقاوتش بسی باید زیست بنگر بگل تازه و زوگیر قیاس کاندر پی یک خنده که زد چند گریست
شمارهٔ ۱۳۷
گر هر چه کند بنده بتقدیر خداست گفتن که بداست کار میخواره خطاست گیرم که برآنچه کرد مأجور نگشت باری چو مطیع بود مأخوذ چراس…
شمارهٔ ۱۳۸
در راه یقین مرد درنگی هیچست در عالم توحید دورنگی هیچست تو لعبتکی بیش نئی ای سره مرد با اهل نظر شوخی و شنگی هیچست
شمارهٔ ۱۳۹
مائیم و می ناب و بتی خوب سرشت نه بیم ز دوزخ و نه امید بهشت گر دوست بدستست فراغت دارم از کعبه و بتخانه و محراب و کنشت
شمارهٔ ۱۴۰
هر کو دهنت ای بت جانی دیدست سر چشمه آب زندگانی دیدست زنگار گرفت و خون دل بسته ز غم تا از دهنت شکر فشانی دیدست