رباعیات

از مجموعه اشعار نجم‌الدین رازی در مجموعهٔ اشعار

دسته‌بندی

۸۶

شعر

فهرست اشعار

عشاق که آفتاب عالم‌تابند در دیده کشند خاک من گر یابند شد دشمن من ز جهل آن مشتی دون چون شب‌پرگان که دشمن آفتابند

ز آن پیش که نور بر ثریا بستند وین منطقه بر میان جوزا بستند در عهد ازل بسان آتش بر شمع عشقت به هزار رشته بر ما بستند

در خوشه مگر سر کشیئی می دیدند دیدی که بعاقبت سرش ببریدند هم پوست ازو به چوب بیرون کردند هم بر سرش آسیا بگردانیدند

عشاق که ماه عالم جاویدند مانندهٔ من شوند در امیدند گشتند مرا دشمن ازین مشتی دون چون شبپرگان که دشمن خورشیدند

مردان رهش زنده به جانی دگرند مرغان هواش ز آشیانی دگرند منگر تو بدین دیده بدیشان کایشان بیرون ز دو کون در جهانی دگرند

دل قبلهٔ جان جمال روی تو کند جان از دو جهان روی به سوی تو کند در دیده و جان مردمک دیده و دل خاک کف پای سگ کوی تو کند

درد دل خسته دردمندان دانند نه خوش منشان و خیره خندان دانند از سر قلندری تو گر محرومی سری است در آن شیوه که رندان دانند

ای دل این ره به قیل و قالت ندهند جز بر در نیستی وصالت ندهند و آنگاه در آن هوا که مرغان ویند تا با پر و بالی پر و بالت ند…

آن روز که دوختی مرا دلق وجود گفتند به طعنه مر ترا خلق وجود خونریزی را چه می کنی راست بدان من خونریزم ولیکن از حلق وجود

خوی سبعی ز نفست ار باز شود مرغ روحت به آشیان باز شود پس کرکس روح روسوی علو نهد بر دست ملک نشیند و باز شود

۴/۹