رباعیات
از مجموعه اشعار نجمالدین رازی در مجموعهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
یا رب تو مرین سایهٔ یزدانی را بگذار بدین جهان جهانبانی را اندر کنف عاطفت خویشش دار این حامی بیضهٔ مسلمانی را
شمارهٔ ۲
ای کرده غمت غارت هوش دل ما درد تو زده خانه فروش دل ما سری که مقدسان از آن محرومند عشق تو فرو گفت به گوش دل ما
شمارهٔ ۳
اصل وگهر عشق ز کانی دگر است منزلگه عاشقان جهانی دگر است و آن مرغ که دانهٔ غم عشق خورد بیرون ز دو کون ز آشیانی دگر است
شمارهٔ ۴
عشقت که دوای جان این دلریش است ز اندازهٔ هر هوس پرستی بیش است چیزی است که از ازل مرا در سر بود کاری است که تا ابد مرا در…
شمارهٔ ۵
در عشق توام جهان سرایی تنگ است همچون چشمت دلم فضایی تنگ است ای در دل من ساخته منزلگه خویش معذور همی دار که جایی تنگ است
شمارهٔ ۶
ز آن روی که راه عشق راهی تنگ است نه با خودمان صلح و نه با کس جنگ است شد در سر نام و ننگ عمر همه خلق ای بیخبران چه جای نا…
شمارهٔ ۷
تا بر سر کوی عشق تو منزل ماست سر دو جهان به جمله کشف دل ماست و آنجا که قدمگاه دل مقبل ماست مطلوب همه جهانیان حاصل ماست
شمارهٔ ۸
تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست کونین غلام و چاکر درگه ماست گلزار بهشت و حور خار ره ماست زیراک برون کون منزلگه ماست
شمارهٔ ۹
از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست بیرون ز دو کون ای پسر پایهٔ ماست بی مایی ما به کار ما مایهٔ ماست ما «دایهٔ» دیگران و…
شمارهٔ ۱۰
هر سبزه که در کنار جویی رسته است گویی ز خط بنفشه مویی رسته است تا بر سر لاله پا به خواری ننهی کان لاله ز خاک ماهرویی رست…