رباعیات

از مجموعه اشعار نجم‌الدین رازی در مجموعهٔ اشعار

دسته‌بندی

۸۶

شعر

فهرست اشعار

شمع ار چه من داغ جدایی دارد با گریه و سوز آشنایی دارد سر رشتهٔ شمع به که سر رشتهٔ من کان رشته سری به روشنایی دارد

عشق است که لذت جوانی ببرد عشق است که عیش جاودانی ببرد عشق ار چه که آب زندگانی دل است لیکن ز دل آب زندگانی ببرد

هر دم ز وجود خود ملالم گیرد سودای وصال آن جمالم گیرد پروانهٔ دل چو شمع روی تو بدید دیوانه شود کم دو عالم گیرد

آن را که دل از عشق پر آتش باشد هر قصه که گوید همه دلکش باشد تو قصهٔ عاشقان همی کم شنوی بشنو بشنو که قصه شان خوش باشد

حاشا که دلم از تو جدا داند شد یا با کس دیگر آشنا داند شد از مهر تو بگسلد که را دارد دوست وز کوی تو بگذرد کجا داند شد؟

با روی تو روی کفر و ایمان بنماند با نور تجلیت دل و جان بنماند چون مایی ما ز ما تجلی بستد امید وصال و بیم هجران بنماند

در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند با وصل تو سور و ماتمم هیچ نماند یک نور تجلی توام کرد چنان کز نیک و بد و بیش و کمم هیچ نما…

کار من و تو بی من و تو ساخته اند وز نیک و بد من و تو پرداخته اند تسلیم کن امروز که فردا بیقین تخمی روید که دی در انداخته…

صحرا به گل و لاله بیاراسته‌اند در عیش فزوده و ز غم کاسته‌اند در خاک عروسان چمن خفته بدند امروز قیامت است برخاسته‌اند

عشاق تو از الست مست آمده اند سر مست ز بادهٔ الست آمده اند می می نوشند و پند می ننیوشند کایشان ز الست می پرست آمده اند

۳/۹