رباعیات
از مجموعه اشعار نجمالدین رازی در مجموعهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
مقصود وجود انس و جان آیینه است منظور نظر در دو جهان آینه است دل آینهٔ جمال شاهنشاهی است وین هر دو جهان غلاف آن آینه است
شمارهٔ ۱۲
این مرتبهٔارب چه حد مشتاقی است کامروز هم او حریف و هم او ساقی است هان ای ساقی باده فرا افزون کن کز هستی ما هنوز چیزی باق…
شمارهٔ ۱۳
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست اجزای وجود من همه دوست گرفت نامی است زمن بر من و باقی…
شمارهٔ ۱۴
آمد شب و بازگشتم اندر غم دوست هم با سر گریه ای که چشمم را خوست خون دلم از هر مژه کز پلک فروست سیخی است که پاره ای جگر بر…
شمارهٔ ۱۵
گفتا: هر دل به عشق ما بینا نیست هر جان صدف گوهر عشق ما نیست سودای وصال ما ترا تنها نیست لیکن قد این قبا به هر بالا نیست
شمارهٔ ۱۶
درد تو ز هر محتضری خالی نیست لطف تو ز هر بیخبری خالی نیست هر چند که در خلق جهان می نگرم سودای تو از هیچ سری خالی نیست
شمارهٔ ۱۷
با یار نواز غم کهن باید گفت لابد به زبان او سخن باید گفت لا تفعل و افعل نکند چندان سود چون با عجمی کن و مکن باید گفت
شمارهٔ ۱۸
هر شب به مثال پاسبان کویت می گردم گرد آستان کویت باشد که بر آید ای صنم روز حساب نامم ز جریدهٔ سگان کویت
شمارهٔ ۱۹
ما را نه خراسان نه عراق است مراد وز یار نه وصل و نه فراق است مراد با هیچ مراد جفت نتوانم شد طاقم ز مرادها که طاق است مرا…
شمارهٔ ۲۰
غم با لطف تو شادمانی گردد عمر از نظر تو جاودانی گردد گر باد به دوزخ برد از کوی تو خاک آتش همه آب زندگانی گردد