غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
یک آه اگر از دل صد چاک برآرم دود ازشرر دل ز نه افلاک برآرم چون دامن گلچین شده دامان من از بس خوناب دل ازدیده نمناک برآرم…
شمارهٔ ۳۱۲
چنان اندر کمند طره جانان گرفتارم که امید رهائی ره ندارد در دل زارم ز عشق مورخط یار ومار زلف دلدارم تو پنداری به گوشم رفت…
شمارهٔ ۳۱۳
ز بسکه روز وشب اندر خیال دلدارم به هر کجا که نشینم چو نقش دیوارم برو طبیب مکن در علاج من کوشش که من ز نرگس بیمار دوست بی…
شمارهٔ ۳۱۴
تو راگمان که مناز دوری تو جان دارم کجا ز هجر تو جان یا به تن توان دارم مگر نه نی کندافغان وجسم بی جان است چوآن نیم اگر ا…
شمارهٔ ۳۱۵
نه میل سیر گلشن نه تقاضای چمن دارم که در بر سرو قدی لاله رخ نسرین بدن دارم قمر دارد به سر سرو من و سرو چمن قمری چمن دارد…
شمارهٔ ۳۱۶
تعالی الله زجانانی که دارم ز جانان است این جانی که دارم به سیر سرو بستانم چه حاجت از این سرو خرامانی که دارم به نور ماه …
شمارهٔ ۳۱۷
نه من به عشق تو امروز خسته وزارم که کرده اندبه روز ازل گرفتارم بگفتم از پی خوبان دلا مروگفتا گمانم اینکه یقین کرده ای که…
شمارهٔ ۳۱۸
من نه از زلف بتان این سان پریشان روزگارم باشد از کج گردی چرخ این پریشانی که دارم چارسوی وشش جهت را هفتخوان کرده است بر م…
شمارهٔ ۳۱۹
من همی گویم که عاشق بر رخ آن دلبرم آبرو بردم زعشق ای خاک عالم بر سرم آن سمندر بود کاندر آتش سوزان بسوخت من ندارم تاب این…
شمارهٔ ۳۲۰
من از فراق توتاچندسوزم وسازم بکن به وصل خود آخر دمی سرافرازم گهی چوباد صبا گر به سوی من گذری نثار پای تو راجای زر سراندا…