غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
لب لعل تو یاقوت است مرجان راست یاقوتم که ازاوچهرمن شد کهربا گون اشک یاقوتم تو از گیسو اگر مانی به برج عقرب ومیزان مراهم …
شمارهٔ ۳۰۲
خراب کرد فراق رخ تو بنیادم روا بود که کنی از وصالت آبادم به هر لباس کنی جلوه هستمت عاشق که دل به عشق تو درعالم ازل دادم …
شمارهٔ ۳۰۳
دست درحلقه آن زلف پریشان کردم هر چه دل بود در آنبی سروسامان کردم گرچه هر حلقه آن زلف چو ثعبانی بود پنجه بی واهمه در پنجه…
شمارهٔ ۳۰۴
دوش در مستی به زلف یار چنگی می زدم مست بودم پنجه در چنگ پلنگی می زدم می زدم بر سینه گاهی خنجر از ابروی او گاهی از مژگان …
شمارهٔ ۳۰۵
کافرم خوانند چون عاشق بدان دلبر شدم کفر اگر این است دلشادم که من کافر شدم نیست غم زاهد اگر گوید که من درظلمتم کو چنان چش…
شمارهٔ ۳۰۶
پای بند خم آن زلف گره گیر شدم از جنون عاقبت الامر به زنجیر شدم این همه چین نه ز پیری است که دارم به جبین در جوانی ز غم ی…
شمارهٔ ۳۰۷
از چهر آتشین تو آتش به جان شدم آتش کند چه سان به نیستان چنان شدم آوخ که اشتم قدی از راستی چو تیر ز ابروی چون هلال تو خم …
شمارهٔ ۳۰۸
گر چون دهان دوست ز غم بی نشان شدم در پیش تیر غمزه چشمش نشان شدم بودم به قد چو تیر وز غم چون کمان شدم بودم به عمر پیر وز …
شمارهٔ ۳۰۹
ای دل اگر یار منی در عشق شو ثابت قدم ور تو پرستار منی خو کن به درد ورنج وغم از درد وغم گر خون شوی وز دیده ام بیرون شوی ا…
شمارهٔ ۳۱۰
نیارد سروهرگز میوه من چیزی عجب دیدم به سروقامت دلبر ز شیرین لب رطب دیدم ندیدم در رطب نه در شکر نه درعسل هرگز من این شیری…