غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱
گر عاشق تو بی دل وجان شد شده باشد وز عشق تو رسوای جهان شد شده باشد چون می شود آتش که بیفتد به نیستان گر جسم من از عشق چن…
شمارهٔ ۱۵۲
چهر توچون آتش آمد زلف توچون دودشد چشم من از آتش ودود تواشک آلود شد نیستی داوود وزلفت جوشن داوود گشت نیستی نمرود وچهرت آت…
شمارهٔ ۱۵۳
قدم از ابرویت آخر چو کمان خواهدشد در ازل هرچه مقدر شده آن خواهد شد به سر کوی خود ای دوست مرا راهی ده که هر آنکس رسد آنجا…
شمارهٔ ۱۵۴
عمر رفت و روزگار اندر فراقت صرف شد از غم روی تو موی قیرگونم برف شد باز عمر ما که صرف دوری دلدار گشت عمر زاهدبین که محونح…
شمارهٔ ۱۵۵
تا به زلف تو دلم ملحق شد این پریشانی از او مشتق شد تومگر روی به مه بنمودی که مه از نورجمالت شق شد بت ما رفت به بتخانه مگ…
شمارهٔ ۱۵۶
امروز عمر هم به فراق توشام شد درانتظار زندگی ما حرام شد ای ماه تا ز دیده من لایری شدی دل لامکان ودیده مرا لاینام شد مهر …
شمارهٔ ۱۵۷
دلم آشفته ز آن آشفته موشد قدم خم از غم ابروی اوشد مگر آن سرو قد درگلشن آمد که پای سرو اندر گل فرو شد چه باک آن خوبرو گر …
شمارهٔ ۱۵۸
چون به پیش پای دلبر زلف سرافکنده شد دل هم انر پای اوفتاد واز جان بنده شد دل سر زلف تو را بگرفت و از عالم گذشت نه به فکر …
شمارهٔ ۱۵۹
ز ازل چو دلبر ما به خیال دلبری شد دل ما هم ازخیال قد اوصنوبری شد همه ما مگر نبودیم به هم انیس وهمدم چه شداینکه او پری گش…
شمارهٔ ۱۶۰
خبر گر از دل آشفته ما یار ما می شد دلش راضی به آزار دل ما کی کجا می شد دگر ما را چه دردی در جهان می بودی آن دلبر به زخم …