غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
از غم تو بهدل ما گذرد آنچه از سنگ به مینا گذرد گذرد مژه ات از پرده دل همچو سوزن که ز دیبا گذرد شربتی هر که چشد از لب تو …
شمارهٔ ۱۳۲
دانی ای مه که ز هجرت چه به من میگذرد گذرد آنچه ز دی مه به چمن میگذرد آنچه بر زیبق و زر میگذرد از آتش به دلم از غم تو …
شمارهٔ ۱۳۳
ز روی ناز با من ترک من گاهی که بستیزد چو بیند می شوم آزرده طرح آشتی ریزد بود هوش از سرم صبر از دلم تاب از تن وجانم به می…
شمارهٔ ۱۳۴
درخواب بسی آن پری آزارمرا کرد بخت بد من آه که بیدار مرا کرد گفتم که دلم هست بسی طالب دیدار بنمود رخ وصورت دیوار مرا کرد …
شمارهٔ ۱۳۵
هجر یار از بس دل زار مرا پردرد کرد اشک چشمم را چنین سرخ ورخم را زردکرد مرد را پروای مردن نیست اندر راه عشق مرد می باید ب…
شمارهٔ ۱۳۶
به فصل گل می گلگون به جام باید کرد علاج غم به می لعل فام باید کرد مدام چون یکی از نام های باده بود به جام پس میگلگون مدا…
شمارهٔ ۱۳۷
جان و دل گفتند جانان قیمت یک بوس کرد من دل وجان دادمش آخر مرا مأیوس کرد هرکه بر رخسار دلبر زلفمشکین دید گفت پادشاه زنگ ک…
شمارهٔ ۱۳۸
آن پری دیوانه ام اول ز روی خویش کرد آخرم آورد و زنجیرم به موی خویش کرد حاجتم بر مشک وعنبر نیست دیگر ز آنکه او بی نیاز از…
شمارهٔ ۱۳۹
آشفتگی زلف تو آشفته ترم کرد لعل لب میگون تو خونین جگرم کرد از روز ازل دهر به شور و شرم انداخت تا از عدم آورد وز جنس بشرم…
شمارهٔ ۱۴۰
رخنه ها از مژه آن ترک در ایمانم کرد چه بگویم که چه کاری به دل و جانم کرد عزم کرده است همانا که کندتعمیرم ورنه از ریشه سب…