غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
دل برد و گشت پنهان از چشمم آن پری رخ از بردن دل افسوس وز رفتن وی آوخ هر کس که افتدش راه روزی به کوی آن ماه هم سال اوست ف…
شمارهٔ ۱۱۲
تو را به است ز به غبغب وز سیب زنخ به دستم آید اگر این دو یک زمان بخ بخ ز کشتهها همی از بس که پشتهها سازی به هرکجا که گ…
شمارهٔ ۱۱۳
مدار باک ز تکفیر و بیم از توبیخ بکن به شیشه می ریشه غم از بن و بیخ مگر نه چشم تومست است و کرده میل کباب دل مرا به کف آور…
شمارهٔ ۱۱۴
آن نگار از گریه طفل دل مرا آرام کرد بس که از چشم ولب اورا شکر وبادام داد یادم از گم گشته دل امد ز بس زلفش همی گاه یاد از…
شمارهٔ ۱۱۵
دوش از بی مهری آن مه غمین بودم زیاد ناگهم تدبیری آمد بهر دیدارش به یاد سوی اوگفتم نویسم شرح حالی تا مگر از غم هجرم رهاند…
شمارهٔ ۱۱۶
هر قطره خونی که ز چشم ترم افتد نقشی است که از لعل لب دلبرم افتد گر دست دهد روی و لب دوست تمنا دیگر نه به فردوس و نه به ک…
شمارهٔ ۱۱۷
ز غم هر دم دل خون دیده ام خونبارتر گردد چوخونم کم شود از دل غمم بسیار تر گردد دلم چون چشم بیمار تو بیمار است و هر ساعت ک…
شمارهٔ ۱۱۸
تا رز آرد غوره وآن غوره تا انگورگردد چشم ها باید به راه انتظارش کورگردد خودگرفتم غوره شد انگور ناگردیده صهبا ترسم از این…
شمارهٔ ۱۱۹
زاهدا کم کن بلنداقبال را تکفیر و رد نام او راحرز کن چون قل هوالله احد با گلی ومی اگر گوئی که ما دل بسته ایم توچرا دل بست…
شمارهٔ ۱۲۰
منجم گفتامشب مه قران با آفتاب دارد بگفتم یارم ار ساقی شود جام شراب آرد توگوئی آتش عشق بتان آب حیاتستی که در پیری زلیخا ر…