غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
از بی وفایی یار دارم بسی شکایت کومحرمی که گویم در پیش او حکایت ای یار بر من زار رحم ورعایتی کن کز شاه بر رعیت لازم بود ر…
شمارهٔ ۱۰۲
دلا تا چند ابجد تا کی ابتث کتاب عشق را خوان یک دومبحث نشد حاصل ز لعل او جوابی به وضع ابجد و قانون ابتث نمی گردم به وصل ا…
شمارهٔ ۱۰۳
تو شاه حسنی و داری ز مشک بر سر تاج بگیر از همه دلبران عالم باج دلم پی طلب بوسی از لبت خون شد خدا کندکه نگردد کسی به کس م…
شمارهٔ ۱۰۴
داده شه فرمان که عطاران معافند از خراج برده است از مشک و عنبر بس که گیسویت رواج راستی دانی که زلفت راست گردن از چه کج؟ ا…
شمارهٔ ۱۰۵
سر زلف تو می گردد به رخسار تو گاهی کج و یا بهر گزیدن می شود مار سیاهی کج چو طفل اندر گه تعلیم پیش اوستاد خود همی زلفت شو…
شمارهٔ ۱۰۶
زده است زلف تو چنبر به رخ چو مار به گنج به گنج راه نبرده است هیچ کس بی رنج به رنج و درد مرا صرف گشت عمر عزیز نشد نصیب که…
شمارهٔ ۱۰۷
دمید گل به چمن ساقیا بیاور راح صلاح من بود این تا تو را بود چه صلاح زمانه بر دل های ما ز غم زده قفل بگیر بهر گشایش ز جام…
شمارهٔ ۱۰۸
اگر که تیغ کشی و کنی مرا مذبوح هنوز قوت جان و دلی و راحت روح وصال روی تو مشکل تر آمده است از این که وفق کس طلبد از مثلث …
شمارهٔ ۱۰۹
گوید ار کس ز معجزات مسیح پیش لعل لب تو هست قبیح همه عضو تو دل برد از دست کل شی من الملیح ملیح من به وصف رخ توام اخرص در …
شمارهٔ ۱۱۰
چه خوردی که گشتی چنین ارغوان رخ بگوتا کنیم ارغوانی از آن رخ چو قد و رخت سرو ومه بود بودی گر این را چنین زلف و آنرا چنان …