غزلیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
خوش آنکه بسر رسیده باشی من مرده، تو آرمیده باشی دانی که چه دیده ام شب هجر گر روز فراق دیده باشی! از جام رقیب، می ننوشی گ…
شمارهٔ ۱۹۲
بیچاره بلبلی، که نبیند رخ گلی مسکین گلی، که نشنود آواز بلبلی گستاخی رقیب، اثر التفات توست بر خود زبان خلق ببند از تغافلی…
شمارهٔ ۱۹۳
فرخنده تر از مرغ بهشت است حمامی کآرد بمن از یار سفر کرده پیامی ما را به نگاهی بخر از ما، که درین شهر ارزان تر ازینت نفرو…
شمارهٔ ۱۹۴
هم به روش ظریفی، هم به صفا تمامی سروی اگر به باغی، ماهی اگر به بامی دم نزند به جایی، بیند اگر خطایی خسروی از گدایی، خواج…
شمارهٔ ۱۹۵
ماه رخش چو بنمود، از طرف بام نیمی از شرم کاست، تا شد ماه تمام نیمی گیرم رها کنندم، مشکل رسم بجایی زین بال کش قفس ریخت، ن…
شمارهٔ ۱۹۶
تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی ؛ تا جان ندهی، فایده ی درد ندان ی تا جان نرسد بر لبت، از حسرت پیغام آن مژده که قاصد بمن آور…
شمارهٔ ۱۹۷
بر آستان، مگرم پاسبان بگردانی که راه غیر از آن آستان بگردانی ز گلبنی، که گلش دیده باشی ای بلبل؛ خزان چو شد، ستم است آشیا…
شمارهٔ ۱۹۸
تو را که گفت : رخ از دوستان بگردانی؟! ز دوستان، رخ چون بوستان بگردانی؟! بگلبنی که کند نوحه زاغی، ای بلبل؛ جز این چه چاره…
شمارهٔ ۱۹۹
یاری من، ای یار جفا کار چه دانی؟! بیمار نه یی، قدر پرستار چه دانی؟! تا مرغ دلت، در قفس سینه ننالد؛ نالیدن مرغان گرفتار چ…
شمارهٔ ۲۰۰
به یک ایما، همان که میدانی برد از ما همان که میدانی عارضت از بهار خط، چمن است چمنآرا همان که میدانی شمع، تو: ما، همی…