غزلیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
از غیر، ایمنم، که بود پاسبان تو خون من اینکه ریخته بر آستان تو صد رنگ میوه داده نهالت، ولی چه سود زان میوه تر نکرد لبی ب…
شمارهٔ ۱۶۲
کی یار ریزد خون یار، آنگاه یاری همچو تو؟! آخر که از یاران بگو کرده است کاری همچو تو؟! تازی تو گر رخش جفا، کی جان برند اه…
شمارهٔ ۱۶۳
غیر را خون دل از دیده روان است که تو خون ما ریزی و، ما را غرض آن است که تو نشوی شهره بعاشق کشی اندر همه شهر آری آیین مرو…
شمارهٔ ۱۶۴
صبح، مگر میدمد از کوی تو کز نفسش میشنوم بوی تو توبه دهد بابلیان را ز سحر جادویی نرگس جادوی تو سلسله ی شیفتگان غمت نگسلد …
شمارهٔ ۱۶۵
حسرتم این است در دل، کز فراق روی تو چون سپارم جان، سپارندم بخاک کوی تو رفتم از کوی تو گریان، لیک رشکم میکشد؛ کز سرشکم غی…
شمارهٔ ۱۶۶
این مزد قاصدی است که آید ز کوی تو کو را دوباره باز فرستم بسوی تو هر کس کند ز دیدن روی تو منع من منعش نمیکنم، که ندیده اس…
شمارهٔ ۱۶۷
نمیکنم گله، اما ز بیوفائی تو بآن رسیده که آسان شود جدایی تو خدای داند و، آن کز تو شد چو من نومید؛ که اعتماد نشاید بر آشن…
شمارهٔ ۱۶۸
شد از دو چشم توام، چشم خونفشان هر دو؛ چه کردهاند، به این هر دو بنگر آن هر دو! دو چشم نه، دو ز بابل رسیده سحرورند؛ که ب…
شمارهٔ ۱۶۹
ای که بخون من شدت، ساعد نازنین فرو دست فشان، که ریزدت خونم از آستین فرو برده لبت ز شهد و مل، تلخی کام جزو و کل: تا ز تبس…
شمارهٔ ۱۷۰
بر سر ره نشسته ام، قاصد کوی یار کو؟! دیده سفید کرده ام، گردی از آن دیار کو؟! غیر ببزم آن پسر، محرم و من برون در؛ گر نکند…