غزلیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
مرا بجرم وفای من از جفا کشتی جفا نگر، که چو دیدی ز من وفا کشتی! بآن گناه، که بیگانه را کسی بکشد تو بیوفا، همه یاران آشنا…
شمارهٔ ۱۸۲
ای باد بامدادی، میآیی از چه وادی؟! کز بیدلان برآمد فریاد وافؤادی! گفتم: بیا، که آبی بر آتشم فشانی؛ دردا که تا رسیدی، خاک…
شمارهٔ ۱۸۳
غم نیست دلا در دی، گر توبه ز می کردی؛ بشکن، چو بهار آمد، هر توبه که دی کردی گفتی: کنمت رحمی، کردی؛ چو زغم کشتی! ای سست و…
شمارهٔ ۱۸۴
از جفا، اهل وفا را بزبان آوردی دل بجان، جان بلب و لب بفغان آوردی خون خود میطلبند از تو جهانی، آری رسم بیداد تو اول بجهان…
شمارهٔ ۱۸۵
دل ز یار کهن، مگر کندی که بیاران تازه خرسندی؟! آه، ای نخل سرکش از جورت کآشیان مرا پراکندی رشته ی جان ما گسست دریغ که بزل…
شمارهٔ ۱۸۶
چو دل ز دردم، چو جان ز داغم، فگار کردی چرا ز یاری به درد و داغم، دوا و مرهم، نمیفرستی، نمیگذاری! هزار بارم، ز خشم گفتی…
شمارهٔ ۱۸۷
نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟! ز فکر بیدلانت، خاطر آزاد است پنداری چنان ترسیده چشمم از گرفتاری درین گلشن که شا…
شمارهٔ ۱۸۸
به گاه رقص، چون در انجمن می در قدح ریزی به سر غلتم، چو بنشینی، ز پا افتم چو برخیزی کنم اظهار رنجوری، بهر کس میرسم؛ شاید …
شمارهٔ ۱۸۹
فغان که عمر سرآمد در انتظار کسی که همچو عمر، دمی بیش نیست یار کسی وفا بوعده گر این است امید گاهان را کسی مباد بعالم امید…
شمارهٔ ۱۹۰
وقتی بغمم رسیده باشی کز من غم من شنیده باشی بر ناله ی غیر، نایدت رحم خاموشی ما چو دیده باشی بخرام بطرف باغ چو سرو تا پرد…