غزلیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱
اشک من کآب زلالی است که نتوان گفتن تازگی بخش نهالی است که نتوان گفتن برده ای چون دلم از دست، مپرس از حالم حال دل باخته، …
شمارهٔ ۱۵۲
شد از مرگ برادر، دل خراب و سینه ریش از من؛ ندیده هیچکس محزونتری در هیچ کیش از من کنندم خلق منع از گریه و من آنچه میبی…
شمارهٔ ۱۵۳
باز نامد قاصدی کامد بسویت، سوی من؛ دید چون روی تو، نتوانست دیدن روی من! چون نیفتم از پیش، کز یک نگه بیرون کشید هر چه آهو…
شمارهٔ ۱۵۴
چون در دل شیرین بود از رشک شکر خون خسرو شودش از غم فرهاد جگر خون خون شد جگرم از غم عشق تو و، امید دارم که نگردد دلم از د…
شمارهٔ ۱۵۵
فزود هر نفسم عشق، کز خط شبگون؛ فزود روزبروز آن جمال روز افزون چو نیست تاب فراقم، مرو که گر بروی ز اشک من همه چا پای مینه…
شمارهٔ ۱۵۶
چرا، هر جا مرا دیدی،از آنجا آمدی بیرون؟! محابا کرده ز آنجا بی محابا آمدی بیرون؟! ز بزم غیر، رشکم برد بیرون شب؛ ندانستم د…
شمارهٔ ۱۵۷
من و دردت، که درمان من است این؛ چه درمان؟ راحت جان من است این! من و افغان، دلت گر مهربان شد؛ که از تأثیر افغان من است ای…
شمارهٔ ۱۵۸
طبیبا، جان غم پرورد من بین چو درمانم تو داری، درد من بین تو کز می، چهره ی گلرنگ داری به این شکرانه رنگ زرد من بین بکویت …
شمارهٔ ۱۵۹
ز میان میروم اینک، بکنارم بنشین بنشین، هست زمانی بتو کارم بنشین آمدی، کز غم بیرون ز شمارم پرسی بنشین، تا بتو یک یک بشمار…
شمارهٔ ۱۶۰
بزبان حال دارم، گله بینهایت از تو؛ چکنم نمیتوانم که کنم شکایت از تو؟! بکش و بسوز یارا، دل دردمند ما را؛ بسزای آنکه دارد …