غزلیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
خوش آنکه از غم دل، حرفیش گفته باشم؛ حرفیش گفته باشم، حرفی شنفته باشم خواهم ز بخت بیدار، روز و شبی که با یار تا شب نشسته …
شمارهٔ ۱۳۲
بود طریقهٔ هوش، اینکه سر عشق بپوشم ولی چه سود که کرده است عشق، غارت هوشم! گرم به هیچ خرید و، گرم به هیچ فروشد به جان دوس…
شمارهٔ ۱۳۳
دردا که حریف راز دانم حرفی زد و کرد بدگمانم بود آنکه نخست، خضر را هم اکنون شده دزد کاروانم امروز فگند بر زمینم دی برد اگ…
شمارهٔ ۱۳۴
فقیرم، غیر آن درگاه، درگاهی نمیدانم! غریبم، غیر راه کوی او، راهی نمیدانم؟! قدی داری خرامان، نخل یا سروی نمییابم؟! رخی…
شمارهٔ ۱۳۵
جانان نشسته تا من از شوق جان فشانم من ایستاده تا او گوید: فشان، فشانم! مشکل کنم فراموش، از پرفشانی دام؛ صد سال اگر پرو ب…
شمارهٔ ۱۳۶
آمد از راه و نشد فرصت دیدن چکنم؟! رفت و باید ستم هجر کشیدن چکنم؟! از همان بزم، که کس ناله ی زارم نشنید؛ بایدم خنده ی اغی…
شمارهٔ ۱۳۷
آه از دمی که روز جزا گریه سر کنم گریان در آن میانه برویت نظر کنم تو فکر من نداری و، من غیر فکر تو؛ آن فرصتم مباد که فکر …
شمارهٔ ۱۳۸
درین گلشن چو شاخ گل، سرا پا گوش بنشینم فغان بلبلی تا نشنوم، خاموش بنشینم فریبم میدهی از وعده ی فردا، که باز امشب بصد امی…
شمارهٔ ۱۳۹
خوش آنکه شبی با تو سخن گویم و گریم! تو بشنوی و خندی و من گویم و گریم! گر در چمنم، سوی قفس بینم و نالم؛ ور در قفسم، حرف چ…
شمارهٔ ۱۴۰
شب عید است، در میخانه باید بستر اندازیم که پیش از صبح، ساقی را نظر بر منظر اندازیم بجنگ زاهدان، لشکر کشد پیرمغان فردا بی…