غزلیات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
دلم، از بیکسی مینالد و، کس نیست دمسازش؛ چو مرغی کو جدا افتاده باشد از همآوازش! همانا، نامهٔ قتل مرا آورده از کویی که …
شمارهٔ ۱۱۲
به من باد صبا در پرده گوید کاش پیغامش که از غیرت دهم جان بشنوم از غیر چون نامش خدا را ای رقیب امشب ز افسونی که میدانی ب…
شمارهٔ ۱۱۳
مهی، که مایهٔ شادی عالم است غمش بود شکایت بسیار من، ز لطف کمش مرا فراق وی آن روز کشت و، میترسم که روز حشر به قتلم کنند …
شمارهٔ ۱۱۴
از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف بیخبر از دادخواهان، دادگر بگذشت حیف غافل آمد یار و، غافل از نظر بگذشت حیف؛ بیخبر …
شمارهٔ ۱۱۵
مشکل که برم من جان، آسان چو تو بردی دل؛ دل بردن تو آسان، جان بردن من مشکل! صیاد ز بی رحمی، زد تیری و پنهان شد؛ نگذاشت بک…
شمارهٔ ۱۱۶
ای ساربان خدا را، آهسته رو به منزل کز هر طرف اسیری مانده است پای در گل جمعی ز وصل سوزند، خلقی ز هجر میرند؛ ای وای اگر زم…
شمارهٔ ۱۱۷
بیتو چو می در قدح ریزم و شکر به جام خون بود آن در جگر، زهر شود این به کام قد چو فرازی به باغ، رخ چو فروزی ز بام سروی و …
شمارهٔ ۱۱۸
یک قطره خون، ز تیغ بتان وام کردهام؛ در سینه جای داده دلش نام کردهام! رشکم کشد، که میشنوم صبح از رقیب درد دلی که شب به…
شمارهٔ ۱۱۹
منت جفا ز وفا برگزیده آمدهام! تو را گمان که وفایت شنیده آمدهام؟ مرا چه بیم ز کشتن دهی که من خود را بر آستانهٔ تو کشته …
شمارهٔ ۱۲۰
در قفس خود را بیاد آشیان انداختم ناله سر کردم که آتش در جهان انداختم با کمال ناامیدی، حرف وصل یار را آنقدر گفتم، که خود …