باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۷۶

شعر

فهرست اشعار

گفتی که اگر میطلبی تدبیری هرچت باید بخواه بیتأخیری زلفت خواهم ازانکه در میباید دیوانگی مرا چنان زنجیری

دل روی بدان زلفِ سرافراز آورد با هر شکن زلف تو صد راز آورد روزی زسرِ زلفِ تو موئی سرتافت سودای تواش موی کشان باز آورد

گه لعلِ تو از قند دلم خواهد تافت گه زلفِ تو از بند دلم خواهد تافت از زلفِ درازِ تو دلم میتابد تابش در ده چند دلم خواهد ت…

تا زلف ترا به خونِ دل، رای افتاد دل در سرِ زلفِ تو به صد جای افتاد از بس که سرِ زلفِ تو کردند به خم دیدم که سرِ زلفِ تو …

در زلفِ تو صد حلقهٔ دیگرگون است هر حلقهٔ او تشنهٔ صدصد خون است مینتوان گفت وصفِ زلفت چون است باری ز حساب عقل ما بیرون اس…

ای بیخبر از رنج و گرفتاری من شادم که تو خوشدلی به غمخواری من تا غمزه به خونِ دلِ من بگشادی در زلف تو بسته است نگونساری م…

گر کشته شوم کشته به نامِ تو شوم ور بندهٔ کس شوم غلام تو شوم چون دست به دامِ زلفِ تو مینرسد هم آن بهتر که صیدِ دامِ تو شو…

چون نیست ز عقل ذرّهای توفیرم تا می چه کنم عقل، کمش میگیرم دیوانگی عشقِ توام میباید تا بو که ز زلفِ تو رسد زنجیرم

تا زلفِ زره ورت به هم تافته شد گوئی که هزار نافه بشکافته شد زنجیرِ سرِ طرهٔ مشکین رنگت از تابشِ خورشید رخت تافته شد

تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی این سوخته را دل به عذاب افکندی از زلفِ سیاهِ تو جهان تیره از آنست کان زلفِ سیه بر آفتاب ا…

۷/۸