پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

۰
دسته‌بندی
۷۶
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۴۱

زلف تو برفت از نظرم چه توان کرد برد این دل زیر و زبرم چه توان کرد گر من کمری ز زلف تو بربندم زنّار بود آن کمرم چه توان ک…

۴۱

شمارهٔ ۴۲

دل دادم و ترکِ کفر ودینش کردم گمراهی و مفلسی یقینش کردم چون نامِ تو نقشِ دلِ من بود مدام در حلقهٔ زلفِ تو نگینش کردم

۴۲

شمارهٔ ۴۳

زلف تو که بود آرزوئی همه را جز دیدن او نبود روئی همه را موئی ز سرِ یک شکنش برکندم کآویخته بود دل به موئی همه را

۴۳

شمارهٔ ۴۴

دل در خم آن زلف چو زنجیر بماند سر بر خط تو دو پای در قیر بماند مشکِ سرِ زلفِ تو دلِ ما بربود ما را، جگرِ سوخته، توفیر بم…

۴۴

شمارهٔ ۴۵

جانا! ز همه جهان نشستم برتر سربازان را چو دیده هستم در خور در باز کن و ببین که هستم بر در وز دستِ سرِ زلفِ تو دستم بر سر

۴۵

شمارهٔ ۴۶

تا در سر زلفت خم و چین افکندی بر ماه نقاب عنبرین افکندی با تو سخنی ز زلف تو میگفتم در خشم شدی و بر زمین افکندی

۴۶

شمارهٔ ۴۷

زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد بی مهر از آن است که هندوی افتاد زان گشت چنین شکسته کز غارت جان از بس که شتاب کرد بر رو…

۴۷

شمارهٔ ۴۸

دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است» چون دید که نیست هر زمانش آهی است در زلفِ تو میرفت و به زاری میگفت: «یا رب چه دراز و …

۴۸

شمارهٔ ۴۹

شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد روزی نه که در غصّه به شب مینرسد زلفِ تو چنین دراز و من در عجبم تا دست بدو از چه سبب می…

۴۹

شمارهٔ ۵۰

در زلف اگرچه جایگاهی سازی با این دلِ سرگشته نمیپردازی با تو سخنِ زلف تو مینتوان گفت زیرا که ورا از پسِ پشت اندازی

۵۰
۵/۸