باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۴۷

شعر

فهرست اشعار

در فرع کجا مشبّهی افتاده است افلاک ز یکدگر فرو آسایند چون در نگری حقّه تهی افتاده است یک ره همه از سفر فروآسایند

آخر ره دورت به کناری برسد با تو بد و نیک را شماری برسد هرچند که هست بینهایت کاری چون تو برسیدی همه کاری برسد

هر چند که نیستی کمت خواهد بود صد ساله برای یک دمت خواهد بود یک روزه وجود را که بنیاد منی است تا روز قیامت عدمت خواهد بود

چون هستی را نیست کسی اولیتر بازی که توداری مگسی اولیتر زان نیست همی شوند هستان، که همه هستند به نیستی بسی اولیتر

ای بس که دل تو بیم دارد در پیش ز آنست که دل دو نیم دارد در پیش چندین به وجودِ اندک تن بمناز چون جان عدمِ عظیم دارد در پی…

درویشی چیست مست و مفلس بودن بیخود خود را ز خویش مونس بودن انگشت به لب باز نهادن جاوید همچون ناخن زنده و بیحس بودن

جز بیذاتی لایق درویشان نیست جز بیصفتی در صفت ایشان نیست تو نیز ز هر دو کون درویش بباش کاین راه رهِ عاقبت اندیشان نیست

با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت جز از عدمِ بی سر و بن نتوان گفت گر در فقری، زخود فنا گرد وبدانک در فقر ز ما و من سخن نت…

خلقان همه در آینهای مینگرند مشغول خودند و ز آینه بیخبرند کس آینه مینبیند از خلق جهان در آینه از آینه بر میگذرند

درها به فنا گشادهاند، اینت عجب! بر هیچ قرار دادهاند، اینت عجب! پنداشت که مانهایم و پندار وجود در دیدهٔ ما نهادهاند، اینت…

۳/۵