رباعیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۳۱
سی سال درخت بخت من بار آورد چرخ این سه شبم به روی تیمار آورد زان روی به رویم این قدر کار آورد تا دشمنم از دوست پدیدار آو…
رباعی شمارهٔ ۱۳۲
در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد با چند هنر کز چو منی نگزیرد خورشید فراغتم فرو میمیرد بوطالب نعمه کو که دستم گیرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۳
روی تو که شمع لاله زو درگیرد گل پرده ز روی با تو چون درگیرد برخیز و به عزم گلستان موزه بخواه تا چادر غنچه باز در سر گیرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۴
گر دست غم تو دامن من گیرد کمتر غم جان بود که در من گیرد از دوستی تو برنگردانم روی گر روی زمین به جمله دشمن گیرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۵
روی تو به دلبری جهان میگیرد زلف تو زرهگری از آن میگیرد جزعت به نظر زبان دل میبندد لعلت به شکر طوطی جان میگیرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۶
رایت که جهان به پشت پای اندازد از مسند و استناد او کی نازد توپای به خاک برنهای صدر جهان تا چرخ ازو مسند ملکی سازد
رباعی شمارهٔ ۱۳۷
خاک قدم تو تاج خورشید ارزد یک روزه غمت به عمر جاوید ارزد شکر ایزد را که از تو نومید شدم وین نومیدی هزار امید ارزد
رباعی شمارهٔ ۱۳۸
جانا غم تو به هر عطایی ارزد وصلت به کشیدن بلایی ارزد در تهمت تو اگر بریزندم خون این تهمت تو به خون بهایی ارزد
رباعی شمارهٔ ۱۳۹
رای تو که صلح روز ملک انگیزد در حادثهای چو رنگ قهر آمیزد تعجیل حقیقی از فلک بگریزد آرام طبیعی از زمین برخیزد
رباعی شمارهٔ ۱۴۰
روزی که خرد سرشک رنگین ریزد اندیشه چگونه رنگ شعر آمیزد نور از رخ آفتاب هم بگریزد چون سایهٔ ایزد از جهان برخیزد