رباعیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۵۱
آنی که کفت ضامن ارزاق آمد آنی که درت قبلهٔ آفاق آمد مقصود جهان تو بودی آخر به وجود اول حسن علی اسحق آمد
رباعی شمارهٔ ۱۵۲
رنجی که مرا ز هجر آن ماه آمد گویی که همه به کام بدخواه آمد افزون ز هزار بار گویم هرشب هان ای اجل ار نمردهای گاه آمد
رباعی شمارهٔ ۱۵۳
چون سایه دویدم از پسش روزی چند ور صحبت او به سایهٔ او خرسند امروز چو آفتاب معلومم شد کو سایه برین کار نخواهد افکند
رباعی شمارهٔ ۱۵۴
ای دل چه کنی به عشوه خود را خرسند پای تو فرو گلست و این پایه بلند بالغ شدهای ببر زباطل پیوند چون طفل زانگشت مزیدن تا چن…
رباعی شمارهٔ ۱۵۵
پست افکندم غم تو ای سرو بلند شادم که مرا غمت بدین روز افکند داد من و بیداد تو آخر تا کی عذر من و آزار تو آخر تا چند
رباعی شمارهٔ ۱۵۶
آن روز که جان نامهٔ عشق تو بخواند دل دست زجان بشست و دامن بفشاند وان صبر که خادمت بدان آسودی آن نیز بقای عمر تو باد نمان…
رباعی شمارهٔ ۱۵۷
خوی تو ز دوستی چو دامن بفشاند ننشست که تا به روز هجرم ننشاند گویی که اگر چنین بمانی چه کنم دل ماتم جان نداشت دیگر چه بما…
رباعی شمارهٔ ۱۵۸
ای دل ز هزار دیده خون میراند عشقی که ترا سلسله میجنباند خوش خوش به دعای شب میفکن کارت بنشین که به روز محنتت بنشاند
رباعی شمارهٔ ۱۵۹
با آنکه همه کار جهان او راند آنگه بنشین که نزد خویشت خواند با آنکه همه ملوک نامم دانند نامردم اگر یکی نشانم داند
رباعی شمارهٔ ۱۶۰
چندان که مرا دلبر من رنجاند گر هیچ کسی نداند ایزد داند یک دم زدن از پای فرو ننشیند تا بر سر آب و آتشم ننشاند