رباعیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۲۱
باد سحری گذر به کویت دارد زان بوی بنفشهزار مویت دارد در پیرهن غنچه نمیگنجد گل از شادی آنکه رنگ رویت دارد
رباعی شمارهٔ ۱۲۲
گر دوست مرا به کام دشمن دارد یا خسته دل و سوخته خرمن دارد گو دار کزین جفا فراوان بیش است آن منت غم که بر دل من دارد
رباعی شمارهٔ ۱۲۳
بیننده که چشم عاقبتبین دارد می خوردن و مست خفتن آیین دارد تا جان دارم به دست برخواهم داشت تلخی که مزاج جان شیرین دارد
رباعی شمارهٔ ۱۲۴
نه دل ز وصال تو نشانی دارد نه جان ز فراق تو امانی دارد بیچاره تنم همه جهان داشت به تو واکنون به هزار حیله جانی دارد
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
دل گرچه غمت ز جان نهان میدارد اشکم همه خرده در میان میدارد جان بیتو کنون فراق تن میطلبید دل بیتو کنون ماتم جان مید…
رباعی شمارهٔ ۱۲۶
شب رایت مشک رنگ بر کیوان برد تقدیر بدم نامه بر طوفان برد ای روی تو روز وصل تو کشتی نوح انصاف بده بیتو به سر بتوان برد؟
رباعی شمارهٔ ۱۲۷
با آنکه غم عشق تو از من جان برد وان جان به هزار درد بیدرمان برد تا دسترسی بود مرا در غم تو انگشت به هیچ شادیی نتوان برد
رباعی شمارهٔ ۱۲۸
دل در غم تو گر به مثل جان نبرد سر در نارد به صبر و فرمان نبرد زان میترسم که عمر کوتاه دلم این درد دراز را به پایان نبرد
رباعی شمارهٔ ۱۲۹
موری که به چاه شست بازی گذرد بیتو شب من بدان درازی گذرد وان شب که مرا با تو به بازی گذرد گویی که همی بر اسب تازی گذرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۰
آن کو به من سوخته خرمن نگرد رحم آرد اگر به چشم دشمن نگرد آنرا که به عشق رغبتی هست کجاست تا رنجه شود نخست و در من نگرد