رباعیات

از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۴۴۴

شعر

فهرست اشعار

مریخ سلاح چاوشان تو برد گوی تو زحل به پاسبانی سپرد در ملکت تو چه بیش و کم خواهد شد گر چاوش تو به پاسبان برگذرد

چون نیست یقین که شب چه خواهد آورد پیشش غم ناآمده نتوانم خورد فردا چو ندانم که چه خواهد بودن امروز چه دانم که چه می‌باید …

آن نور که ملک یافت از روی تو فرد از هیچ فلک به دست نتوان آورد وان سایه که بر زمانه عدلت پوشید خورشید به نور پیسه نتواند …

عاقل چو به حاصل جهان درنگرد خشک و تر آسمان به یک جو نخرد کو هرچه دهد یا که بیارد ببرد حاشا چو سگی که قی کند خود بخورد

هر تیره شبی که ره به روزی نبرد گردن به حساب عمر من برشمرد با این همه ماتم فراقش دارم گرچه به هزار گونه محنت گذرد

بوطالب نعمه آن جهانی همه مرد هرگز غم این جهان خونخواره نخورد هر طالب نعمت که بدو روی آورد از نام پدر دامن حرصش پر کرد

این عمر که سرمایهٔ ملکیست نه خرد چون بی‌خبران همی به سر باید برد وز غبن چنین زندگیی پیش از مرگ روزی به هزار مرگ می‌باید …

صد پرده شبی فلک ز من بردارد تا روز چو شب زپرده بیرون آرد از دست شب و روز به شب بگریزد هر کس که چو روز من شبی بگذارد

خود عهد کسی کسی چنین بگذارد کاندر بد و نیک هیچ یادش نارد جانا ز وفا روی مگردان که هنوز خاک در تو نشان رویم دارد

گر یک شبه وصل بتم آواز آرد یکساله فراقش فلک آغاز آرد صد روز ازین که می‌گذارم بدهم گر دور فلک از آن شبی باز آرد

۱۲/۴۵