غزلیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۰۱
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی بس راحتی ندارم باری ز زندگانی ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی وی یار ناموافق آخر ت…
غزل شمارهٔ ۳۰۲
آگه نهای ز حالم ای جان و زندگانی دردا که در فراقت میبگذرد جوانی عمری همی گذارم روزی همی شمارم روزی چنان که آید عمری چن…
غزل شمارهٔ ۳۰۳
بنامیزد به چشم من چنانی که نیکوتر ز ماه آسمانی اگر چون دیده ودل بودیم دی بیا کامروز چون جان جهانی به یک دل وصلت ارزانم ب…
غزل شمارهٔ ۳۰۴
ای غایت عیش این جهانی ای اصل نشاط و شادمانی گر روح بود لطیف روحی ور جان باشد عزیز جانی گفتی که چگونهای تو بیما دور از …
غزل شمارهٔ ۳۰۵
گرد ماه از مشک خرمن میزنی واتش اندر خرمن من میزنی پردهٔ شب را بدین زودی چرا بر فراز روز روشن میزنی من ز سودای تو بر س…
غزل شمارهٔ ۳۰۶
دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بیمعنی چه بود آخر ترا مقصود از این آزار بیمعنی نگار ازین جفا کردن بدان تا من بیازارم روا د…
غزل شمارهٔ ۳۰۷
نام وصل اندر زبانی افکنی تا دلم را در گمانی افکنی راست چون جان بر میان بندد دلم خویشتن را بر کرانی افکنی از جهان آن دوست…
غزل شمارهٔ ۳۰۸
سر آن داری کامروز مرا شاد کنی دل مسکین مرا از غمت آزاد کنی خانهٔ صبر دلم کز غم تو گشت خراب زان لب لعل شکربار خود آباد کن…
غزل شمارهٔ ۳۰۹
بیگناه از من تبرا میکنی آنچه از خواریست با ما میکنی سهل میگیرم خطاکاری تو ورچه میدانم که عمدا میکنی من خود از سودا…
غزل شمارهٔ ۳۱۰
آخر ای جان جهان با من جفا تا کی کنی دست عهد از دامن صحبت رها تا کی کنی چون به جز جور و جفاکاری نداری روز و شب پس مرا بیغ…