غزلیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱۱
از من ای جان روی پنهان می‌کنی تا جهان بر من چو زندان می‌کنی آشکارا گشت رازم تا ز من خندهٔ دزدیده پنهان می‌کنی خون دلهای …
غزل شمارهٔ ۳۱۲
ناز از اندازه بیرون می‌کنی وز جگر خوردن دلم خون می‌کنی هرچه من از سرکشی کم می‌کنم در کله‌داری تو افزون می‌کنی ماه رخسارت…
غزل شمارهٔ ۳۱۳
باز آهنگ بلایی می‌کنی قصد جان مبتلایی می‌کنی با وفاداری که دربند تو شد هر زمان قصد جفایی می‌کنی کی شود واقف کسی بر طبع ت…
غزل شمارهٔ ۳۱۴
دوستا گر دوستی گر دشمنی جان شیرین و جهان روشنی در سر کار تو کردم دین و دل انده جانست وان در می‌زنی برنیارم سر گرم در سرز…
غزل شمارهٔ ۳۱۵
در حسن قرین نوبهار آیی در جور نظیر روزگار آیی چون شاخ زمانه‌ای که هر ساعت از رنگ دگر همی بیارایی هر وعده که بود در میان …
غزل شمارهٔ ۳۱۶
این همه چابکیّ و زیبایی این چنین از کجا همی‌آیی چون مه چارده به نیکویی چون بت آزری به زیبایی مه نخوانم تو را معاذالله مه…
غزل شمارهٔ ۳۱۷
ای همه دلبری و زیبایی بر دلم هیچ می‌نبخشایی دل مسکین فدای رنج تو باد شاید اندی که تو برآسایی ای سرم را ز دیده لایق‌تر خو…
غزل شمارهٔ ۳۱۸
خه مرحبا و اهلا آخر تو خود کجایی احوال ما نپرسی نزدیک ما نیایی ما خود نمی‌شویمت در روی اگرنه آخر سهلست اینکه گه‌گه رویی …
غزل شمارهٔ ۳۱۹
ای روی تو آیت نکویی حسن تو کمال خوب‌رویی راتب شده عالم کهن را هر دم ز تو فتنه‌ای به نویی معروف لبت به تنگ‌باری چونان که …
غزل شمارهٔ ۳۲۰
ای خوبتر ز خوبی نیکوتر از نکویی بدخو چرا شدستی آخر مرا نگویی در نیکویی تمامی در بدخویی بغایت یارب چه چشم زخمست خوبیت را …