رباعیات

از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۳۲

شعر

فهرست اشعار

هر چند که نیشکر دلاویز بود کی همچو قد تو فتنه انگیز بود با لعل تو نسبت نمک باید کرد هرگز که نمک چنین شکریز بود

از کوشش من بمن نوایی نرسد وز نخل تو ام بر وفایی نرسد دستی که ز شاخ بخت کوتاه بود هر چند که بر جهد بجایی نرسد

هرگز فلکم باده رخشان ندهد جز درد غم ساقی دوران ندهد خون جگری گر دهد آسان نوشم می ترسم از آنکه اینهم آسان ندهد

عشق ار پی زینت و هنر میسوزد « کذا » عشق آنهمه را بیک نظر میسوزد عقل آب روان و در پی سبزه باغ عشق آتش محض خشک و تر میسوزد

تا کی رطب لبت باغیار رسد وز نخل قدت نصیب ما خار رسد لعل تو که خورد خون من حق منست روزی برسد که حق بحقدار رسد

زاهد که اساس دین برونق طلبد بر مست بتان خواری مطلق طلبد گر بنگرد آن صنم که مستان دارند آنرا بنماز و حاجت از حق طلبد

گردون که ازو هر چه دلم خواست نشد یکبار چنانکه خاطرم خواست نشد چون کج صفتست با کجان راست شود با راست کج است زان بمار است …

کی ره سوی عشق عقل آگاه برد وان دلشده هم نه ره بدلخواه برد این کعبه نه رهنما نه رهبر دارد حیران شده یی که گم شود راه برد

آسیب نهان به خرمن ما نرسد جز بار سبو به گردن ما نرسد از منت جامه همچو مجنون رستیم تا دست کسی بدامن ما نرسد

عاشق ز غم تو کی دهان باز کند هر شکوه که هست اشک غماز کند از آتش دل من نکنم ناله وی آتش چو بلند شد خود آواز کند

۲۰/۶۴