غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۲۱
خوبان که همچو شمع ز نور آفریدهاند سر تا قدم چراغ دل و نور دیدهاند آن طرفه آهویان که به مجنونوَشان خوشند این طرفه است …
شمارهٔ ۴۲۲
رسید یار و دلم بی قرار خواهد کرد فغان که گریه مرا شرمسار خواهد کرد باعتقاد قدم نه چو کوهکن در عشق که اعتقاد تو در سنگ کا…
شمارهٔ ۴۲۳
از روزگار تیره دلم بر غبار چند؟ روزم سیاه شد ستم روزگار چند؟ ای آفتاب، شام غم صبح عیش کن دود چراغ و محنت شبهای تار چند؟ …
شمارهٔ ۴۲۴
سفید موی و سیه نامه از گنه تا چند؟ چو نامه روی سفید و درون سیه تاچند؟ چو شمع چند بسوزم بکنج غم بی تو کسی بهر زه کند عمر …
شمارهٔ ۴۲۵
خلق از سگت نه از بد دشمن فغان کنند دشمن چه سگ بود گله از دوستان کنند ز نار عشق رشته جان شد مرا چو شمع بر خود نبسته ام که…
شمارهٔ ۴۲۶
خوبان همه محبوب دل و آفت جانند هرچند که من وصف کنم بهتر از آنند در عبد تو شیرین دهن آن طفل نزاید کش چاشنی شهد محبت بچشان…
شمارهٔ ۴۲۷
خرم دلی که ره بسر کار خویش برد گوی مراد تا بتوانست پیش برد قارون چه کرد با همه گنج زری که داشت نادان مشقت از همه یکباره …
شمارهٔ ۴۲۸
چشم ز گریه خانه مردم پر آب کرد طوفان اشک من همه عالم خراب کرد گفتی لب مراست بدلها حق نمک حقا که این نمک جگر من کباب کرد …
شمارهٔ ۴۲۹
چو خستگان ز درد دل گشاد مییابند ز نامرادی از این در مراد مییابند ز باغ روی تو عشاق گل کجا چینند همین بس است که بویی ز …
شمارهٔ ۴۳۰
سوز حدیث شمع زبان را خبر نکرد حرف سر زبان بدل کی اثر نکرد غوغای رستخیز برآید ز عاشقان آن مست نازنین چه سر از خواب بر نکر…