غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۰۱
از جلوه محبت خورشید حسن دوست هر ذره را تصور آن کافتاب اوست ظل همای عشق گدا شاه میکند شاهی که چرخ در خم چوگان او چو گوست …
شمارهٔ ۴۰۲
باورم ناید که شد در پوست مجنون سوی دوست عاشق اندر پوست کی گنجد که بیند روی دوست کعبه وصل حبیب از راه نومیدی طلب رانکه زی…
شمارهٔ ۴۰۳
هر کس که پا نهاد بکویت ز دست رفت هشیار و عاقل آمد و مجنون و مست رفت زلف تو خواستم که بگیرم دلم ربود آنم بدست نامد و اینم…
شمارهٔ ۴۰۴
ناصح چو دل نماند نصیحت چه فایده پندم مده به هرزه که تیرم ز شست رفت چون ماه نو بمهر تو دل صاف کرده ایم گر صد هزار بار بری…
شمارهٔ ۴۰۵
داغ دلم آن نیست که بامن سخنت نیست این داغ دلم سوخت که پروای منت نیست پیوسته خورم ز خم جفا از غمت ای سرو جز زخم جفا هیچ گ…
شمارهٔ ۴۰۶
آنشمع که حسنش دل ارباب وفا سوخت در هرکه زد آتش رخ او جان مرا سوخت گفتم که چرا سوختی ام خنده زنان گفت از شمع نپرسند که پر…
شمارهٔ ۴۰۷
شمعی که ز سوز دل گرمش خبری هست زان است که با عاشق خویشش نظری هست ناصح چه ملامت کنی ام روی نکو بین جز روی من و روی تو روی…
شمارهٔ ۴۰۸
نالهٔ من جان غمپرورد میداند که چیست زخم دل سخت است صاحب درد میداند که چیست مست ناز است آن بت سنگیندل فارغ ز عشق کافر…
شمارهٔ ۴۰۹
نیست کس، خورشید من، کو درد پرورد تو نیست در زمین و آسمان یکذره بی درد تو نیست کار بیداران عشقت پاسبانی چون سگ است خواب ر…
شمارهٔ ۴۱۰
ساقی که یار ما بود اغیار را چه بحث؟ جایی که گل حریف شود خار را چه بحث؟ مشتاق دیدنت چکند چشمه حیات با آب خضر تشنه دیدار ر…