غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱۱
سوختیم از غم و این آتش پنهان همه هیچ همه داغیم ز خوبان و بر ایشان همه هیچ غنچه بخت مرا هیچ گل آخر نشکفت زخمهای جگر و چا…
شمارهٔ ۴۱۲
نصیب ما نشد از وصل یار جز غم هیچ بوعده یی ز دهانش خوشیم آنهم هیچ بیا که تجربه کردیم و غیر دیدن تو جراحت دل ما را نبود مر…
شمارهٔ ۴۱۳
معلم را بگو فریاد از آن شوخ ز شوخی کشت شهری داد از آن شوخ ازین شیرینی گفتار ترسم که صد شیرین شود فرهاد از آن شوخ جفایی م…
شمارهٔ ۴۱۴
دوش از دیرم ملک در حلقه او را برد ناگه آن بت پیش چشمم آمد آنها باد برد عشق او بازی ببازی دست عقلم تاب داد شوخی شاگرد آخر…
شمارهٔ ۴۱۵
مسکینی ما را نتوان شرح و بیان کرد مسکین تر از آنیم که تقریر توان کرد کار می و معشوقه سراسر همه سودست از کس نشنیدم که دری…
شمارهٔ ۴۱۶
آن آفتاب حسن سحر میل باده کرد صبح سعادتم در دولت گشاده کرد گفتم سگ توام نظر از من بخشم تافت خشمی که صدهزار محبت زیاده کر…
شمارهٔ ۴۱۷
وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد شکر خدا که درد تو ما را نصیب کرد در عشق صرفه یی نبرد جز کسی که او دنیا و آخرت همه صرف حبیب…
شمارهٔ ۴۱۸
ساقیا می ده که صبر و عشق مهجور از همند عشق خرمن سوز و عقل خوشه چین دور از همند در میان دیده و دل از مه رویت صفاست زان سر…
شمارهٔ ۴۱۹
مستان تو گر باغ و بهاری طلبیدند از درد سر خلق کناری طلبیدند هرکس که درین بادیه کشته چو مجنون هر پاره او در سر خاری طلبید…
شمارهٔ ۴۲۰
آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد هرکس که توبه ز می آب خوش نخورد هیچ از نعیم بزم بهشتش نصیب نیست هرکس که باده با صنمی حورو…