غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
قد طوبی و لب کوثر و خود حور بهشت است یارب ملک است آدمی این چه بهشت است جز برق محبت نبود آتش موسی گر از سر طورست و گر از …
شمارهٔ ۲۴۲
چنین که تشنه بخون لعل یاربی سبب است هلاک ما عجبی نیست زندگی عجب است من از ادب نشمارم سگ درت خود را که آدمش نشمارند هرکه …
شمارهٔ ۲۴۳
خونم به جور تیغ تو در گردن خودست هر کس با تو دوست بود دشمن خودست مستانه سرو ناز تو ره میرود مگر سرمست جلوه ای خرامیدن خو…
شمارهٔ ۲۴۴
آن بت که قبله دل عشاق روی اوست هرجا که هست روی دل ما بسوی اوست ای دل چراغ دیده تاریک بر فروز تا خانه روشن از اثر شمع روی…
شمارهٔ ۲۴۵
نه از طرب هوس گشت با غم افتادست هوای نو گل خود در دماغم افتادست چه تیره است شبم با وجود آتش دل مگر که چشم بدی بر چراغم ا…
شمارهٔ ۲۴۶
کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست ما و شراب کهنه که یار قدیم ماست ما را هوای عرش ازین آستانه نیست حقا که آستان تو عرش عظیم ما…
شمارهٔ ۲۴۷
گر چو گل در کف ما جام می صبحگهی است آنهم از سایه اقبال تو ای سرو سهی است بهر جان هر که دم از بی گنهی زد بکشش چه گناهش بت…
شمارهٔ ۲۴۸
ذره چون خورشید گردد طالع و لامع خوش است آفتاب بخت من لامع نشد طالع خوش است میزند تیغ آفتاب من که میرم پیش او گر شفاعتخوا…
شمارهٔ ۲۴۹
آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت هرگاه که در خاطرم آید جگرم سوخت جز صورت او در نظرم هیچ نیاید کز یک نگه آن مه، دو جها…
شمارهٔ ۲۵۰
هرچند غمی همچو غم بی درمی نیست آنرا که بود گنج غمت هیچ غمی نیست مردم ز خمار غم و جامم ندهد یار در نرگس او شیوه صاحب کرمی…