غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
دل ز غم تا کی کند فریاد، خاموشی خوش است ساقیا جامی بده کز غم فراموشی خوش است غیر مستان مدهوش از جهان خوشدل نیند عقل عاقل…
شمارهٔ ۲۲۲
دیوانه یارم من و با کس نظرم نیست مشغول خودم وز همه عالم خبرم نیست من مست دل آشفته ام ای همدم مشفق خارم مکش از پای پروای …
شمارهٔ ۲۲۳
سرومن، صد خارم از دست تو در پا رفته است دست من گیر از کرم چون پایم از جا رفته است بعد از این خواهد ز صحراسیل خون آمد بشه…
شمارهٔ ۲۲۴
هرکه عاشق شد چو شمع آزاده از دلمردگی است زندگی دلگرمی عشق است و مرگ افسردگی است من به آزارت خوشم چون مرهم دیدار هست خوش…
شمارهٔ ۲۲۵
گیرم که دل از یاد تو خرسند توان داشت بی جان تن فرسوده نگه چند توان داشت خود گوی که این طوطی دلسوخته تا چند در حسرت آن لع…
شمارهٔ ۲۲۶
بازم از چشم آنسوار سرکش خونخوار رفت شد عنان از دست و دست از کار و کار از چاره رفت اندک اندک میشد از دل درد او بیرون به ا…
شمارهٔ ۲۲۷
جانم در آتش از ستم ماهپاره ایست دل غرق خون و دیده خراب نظاره ایست رحمی نکرد صورت شیرین به کوهکن بیرحم آدمی نبود سنگ پاره…
شمارهٔ ۲۲۸
چشم مست گر کشد هر گوشه خلقی در غم است گوشهگیر آن را چه غم گر کار عالم در هم است در وفاداری رخ زرد مرا بشناس تو زان که ا…
شمارهٔ ۲۲۹
گذشت در هوست عمر و یک نفس باقی است هنوز تا نفسی هست این هوس باقی است بهار عمر خزان گشت و گل برفت از باغ هنوز مرغ مرا نال…
شمارهٔ ۲۳۰
رقیب مانع دیدار یار من شده است عجب ستاره نحسی دچار من شده است برزوگار که این فتنه بود کز خط تو بلای جان من و روزگار من ش…