غزلیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
درخت وادی ایمن بنور عشق کسی است اگرنه عشق بود هرچه هست خار و خسی است چو صبح همنفس مهر آفتابی باش مزن به هر زه نفس زانکه …
شمارهٔ ۲۵۲
جان دادن از وفا هنر کوهکن بس است حاجت بقصه نیست همین یکسخن بس است ساقی رواج مدرسه و خانقه شکست درصد هزار بتکده یک بت شکن…
شمارهٔ ۲۵۳
چشم تو دگر در پی صید دل و جان است صیادیت از دیدن دزدیده عیان است گر داشت پری چون تو جمالی چه نهان داشت پیداست که از شرم …
شمارهٔ ۲۵۴
پیری خزان تازه بهار جوانی است وقت شباب خوش که گل زندگانی است ایساقی صبوح که چون آفتاب صبح خار و گل از فروغ رخت ارغوانی ا…
شمارهٔ ۲۵۵
حیاتی با رخ خوی کرده اوست که صد خضر و مسیحا مرده اوست من از بالای او دارم شکایت که در عالم بلا آورده اوست چراغ زاهد از ع…
شمارهٔ ۲۵۶
تشریف کرامت اگر از لطف الهی است پشمینه مارا چه کم از اطلس شاهی است گر نامه سفیدی سببش توبه ز عشق است این نامه سفیدی نبود…
شمارهٔ ۲۵۷
مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت مستی نکرد و لذت میخوارگی نیافت آن گل کجا گشاد رخ خویش ای پری کانجا هزار همچو تو نظارگی …
شمارهٔ ۲۵۸
ناخورده می ز نرگس او دل خمار یافت تا چیده یک گل از مژه صد زخم خار یافت میکرد شمع از آتش دل بی قرار سعی بعد از هزار سعی ب…
شمارهٔ ۲۵۹
تا بر گل تو سنبل پر خم دمیده است بوی بهشت در همه عالم دمیده است صبح است و جامه چاک زدی درمی صبوح صبحی چنین ز جیب فلک کم …
شمارهٔ ۲۶۰
امید خلق باقبال و دولت خویش است امید ما بغم و درد و حسرت خویش است اسیر محنت عشق از هوای راحت وصل اسیر نیست گرفتار محنت خ…