رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

آن بی حاصل که وصل بگذاشته بود دوری از یار سهل پنداشته بود میرفت و دل شکسته با خود میبرد مسکین آتش به توشه برداشته بود

دی بابت هرزه گرد بی حاصل خود گفتم مهی از فکر کنی با دل خود این است میان تو و مه فرق که ماه ماهی دو سه روز هست در منزل خو…

نقش رخ او ز چشم بینا نرود وین چشمه آب عکس اصلا نرود آینه صورت جهان دیگریم نقشی که درآید به دل ما نرود

از گریه اگر چه یار همدم نشود آن نیست کزو سوز دلی کم نشود از گریه ابر خار خشک اندر باغ ز آتش برهد اگرچه خرّم نشود

ای چشمم از انتظار روی تو سفید وی از تو دل امیدوارم نومید کی شمع مرادم از تو روشن گردد روشن نتوان نمود شمع از خورشید

اول طلب بخت بلندی باید وانگه ز لب تو نوش خندی باید از بزم مرانم چو نشستی با غیر کای صحبت گرم را سپندی باید

از دیده زهاد اگر زود آید چون در غم عشق نیست بی سود آید هر گریه اگر قبول معبود آید طاعت بود آن گریه که از دود آید

در علم و عمل هرکه مکمل گردید گویند که چون مرد به مطلب برسید ما چون به خدا رسیم کاندیشه ما هرچند که جان داد جایی نرسید

عمریست که دل حدیث وصلت گوید سرگشته تر از باد بهر سو گوید هردم به مزاری برد از بهر تو شمع خورشیدی و مسکین به چراغت جوید

ای راحت دیده و دل ای نور بصر تا کی به غم و هجر برم عمر به سر انداختی از نظر چو بشکست دلم آری چو شکست آینه افتد ز نظر

۹/۱۷