رباعیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
یا هم چو ضعیف منزوی باید شد یا صاحب زور معنوی باید شد فریاد و فغان و ناله را نیست اثر در جامعه بشر قوی باید شد
شمارهٔ ۱۳۲
در مسلک مالک ملکی سالک شد از عشق به ملک آن ملک هالک شد آورد فشار چون به مستأجر خویش نامش به زبان دوزخی مالک شد
شمارهٔ ۱۳۳ - به مناسبت ترور عشقی
یک دم دل ما غمزدگان شاد نشد ویرانه ما از ستم آباد نشد دادند بسی به راه آزادی جان اما چه نتیجه ملت آزاد نشد
شمارهٔ ۱۳۴ - به مناسبت ترور عشقی
یک دم دل ما غمزدگان شاد نشد ویرانه ما از ستم آباد نشد دادند بسی به راه آزادی جان اما چه نتیجه، ملت آزاد نشد
شمارهٔ ۱۳۵
هر خویش چو نقش در و دیوار نشد از نقشه بیگانه خبردار نشد یک عمر بر این ملت خواب آلوده فریاد و فغان زدیم بیدار نشد
شمارهٔ ۱۳۶
شادم که دل خراب ترمیم نشد در پیش امید و بیم تسلیم نشد یک صبح رهین نور امید نگشت یک شام غمین ظلمت و بیم نشد
شمارهٔ ۱۳۷
هر سر که بپای خم می سوده نشد از دست غم زمانه آسوده نشد هر دامن پاکی که به می شد رنگین با آن همه آلودگی آلوده نشد
شمارهٔ ۱۳۸
یک دم دل من ز غصه آسوده نشد وین عقده ناگشوده بگشوده نشد این دامن پاک چاک چاکم هرگز الا ز سرشک دیده آلوده نشد
شمارهٔ ۱۳۹
از رأی شمیران غم دل افزون شد وز جعبه شوم کن جگرها خون شد چون نوبت آراء لواسان گردید فریادکنان جان ز بدن بیرون شد
شمارهٔ ۱۴۰
دوشینه لوای صلح افراشته شد در مزرع دل تخم صفا کاشته شد اصلاح وزیر جنگ با پارلمان نیکو قدمی بود که برداشته شد