رباعیات

از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۷۷

شعر

فهرست اشعار

درد و غم خوبان جوان پیرم کرد بد عهدی آسمان زمینگیرم کرد من ماندم و من با همه بدبختیها ای مرگ بیا که زندگی سیرم کرد

آن خودسر مرتجع که دل‌ها خون کرد پامال هوای نفس خود قانون کرد! دیدی که چه سان دست طبیعت او را از دایره با مشت و لگد بیرون…

وستال پی دفاع دل یکدله کرد پس پیش وزیر و شه ز طوفان گله کرد دیروز فغان ما گر از خارجه بود امروز رواست شکوه از داخله کرد

آن شیخ که دم ز علم اخفش می‌زد با ساده‌رخان باده بی‌غش می‌زد دیدم که برای دستمالی موهوم بی‌واسطه قیصریه آتش می‌زد

گر سائس ملک با کیاست باشد دارای درایت و فراست باشد مابین دو همسایه بباید ناچار مایل بتوازن سیاست باشد

گر بر دل ما گرد ملالت باشد آن گرد ملال از جهالت باشد قانون مهاجرت بود لازم لیک لازمتر از آن بسط عدالت باشد

گفتی دل خون کرده عوض خواهد شد از دیده سر آورده عوض خواهد شد با رنگ سیاستی که من می بینم یکبار دگر پرده عوض خواهد شد

آخر دل من ز غصه خون خواهد شد وز روزنه دیده برون خواهد شد با این افق تیره خدا داند و بس کاین مملکت خراب چون خواهد شد

دانی که دلِ غمزده چون خواهد شد پا تا به سر از دست تو خون خواهد شد وآن خون شده قطره قطره در شامِ فراق از روزنهٔ دیده برون…

با خلق خدا شریک غم باید شد سربار بدوش دوست کم باید شد خواهی ببری گوی معارف خواهی درگاه عمل پیشقدم باید شد

۱۳/۳۸