غزلیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
دلت به حال دل ما چرا نمیسوزد بسوزد آنکه دلش بهر ما نمیسوزد ز سوز اهل محبت کجا شود آگاه چو شمع آنکه ز سر تا به پا نمیس…
شمارهٔ ۱۲۲
طوطی که چو من شُهره به شیرینسخنی بود با قندِ تو لببسته ز شکّرشکنی بود لعلِ تو که خاصیتِ یاقوتِ روان داشت دلخونکنِ مر…
شمارهٔ ۱۲۳
سر و کارِ من اگر با تو دلآزار نبود این همه کارِ من خون شده دل زار نبود همه گویند چرا دل به ستمگر دادی دادم آن روز به او…
شمارهٔ ۱۲۴
آن پری چو از، بهر دلبری، زلف عنبرین، شانه میکند در جهان هر آن، دل که بنگری، بیقرار و، دیوانه میکند با چنین جمال، گر ت…
شمارهٔ ۱۲۵
هر کس که به دل مهر تو مهپاره ندارد از هر دو جهان بهره به یکباره ندارد فریاد ز بیچارگی دل که به ناچار جز آنکه به غم ناله…
شمارهٔ ۱۲۶
در جهان کهنه از نو شور و شر باید نمود فکر بکری بهر ابنای بشر باید نمود سیم و زر تا هست در عالم بشر آسوده نیست تا شویم آس…
شمارهٔ ۱۲۷
حلقه زلفی که غیر تاب ندارد تا چه کند با دلی که تاب ندارد کشمکش چین و اضطراب بشر چیست گیتی اگر حال انقلاب ندارد مجلس ما ر…
شمارهٔ ۱۲۸
شب که دل با روزگار تار خود در جنگ بود گر مرا چنگی به دل میزد نوای چنگ بود نیست تنها غنچه در گلزار گیتی تنگدل هر که را د…
شمارهٔ ۱۲۹
آنان که از فراعنه توصیف میکنند از بهر جلب فایده تعریف میکنند بام بلند همسر نام بلند نیست از فکر کوته است که تصحیف میک…
شمارهٔ ۱۳۰
شوریده دل به سینه به عنوانِ کارگر شورید و گفت جانِ من و جانِ کارگر شاه و گدا فقیر و غنی کیست آنکه نیست محتاج زرع زارع و …