غزلیات
از مجموعه اشعار فرخی یزدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
آنکه از آرا خریدن مَسنَدِ عالی بگیرد مملکت را میفروشد تا که دلّالی بگیرد یک ولایت را به غارت میدهد تا با جسارت تُحفه ا…
شمارهٔ ۱۱۲
باز طوفان بلا لجهٔ خون میخواهد آنچه زین پیش نمیخواست، کنون میخواهد آنکه بنشاند به این روز سیه ایران را بر سر دار مجاز…
شمارهٔ ۱۱۳
رسم و ره آزادی یا پیشه نباید کرد یا آنکه ز جانبازی اندیشه نباید کرد سودی نبری از عشق گر جرأت شیرت نیست آسوده گذر هرگز ز…
شمارهٔ ۱۱۴
گر بدین سان آتشِ کین شعلهور خواهی نمود مُلک را در مدّتی کم پُرشَرَر خواهی نمود با چنین رُلها که بیباکانه بازی میکنی …
شمارهٔ ۱۱۵
آن غنچه که نشکفت ز حسرت دل ما بود وان عقده که نگشود ز غم مشکل ما بود مجنون که به دیوانه گری شهره شهر است در دشت جنون همس…
شمارهٔ ۱۱۶
هر جا سخن از جلوه آن ماه پری بود کار من سودازده دیوانهگری بود پرواز به مرغان چمن خوش که در این دام فریاد من از حسرت بی…
شمارهٔ ۱۱۷
یک دم دل ما از غم، آسوده نخواهد شد وین عقده بآسانی، بگشوده نخواهد شد تا فقر و غنا با هم، در کشمکش و جنگند اولاد بنی آدم،…
شمارهٔ ۱۱۸
کانون حقیقت دهن بسته ما بود قانون درستی، دل بشکسته ما بود صیاد از آن رخصت پرواز به ما داد چون باخبر از بال و پر بسته ما …
شمارهٔ ۱۱۹
دی تا دل شب آن بت طناز کجا بود؟ تا عقده ز دل باز کند باز کجا بود؟ گر زیر پر خود نکنم سر چکنم من در دام، توانائی پرواز کج…
شمارهٔ ۱۲۰
چو مهربان مَهِ من جلوه بینقاب کند ز غم ستارهفشان چشم آفتاب کند طریقِ بندهنوازی ببین که خواجهٔ من مرا به عیبِ هنر داشت…