ابیات برگزیده از غزلیات

از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۷۶۸

شعر

فهرست اشعار

زلفی که بر زبان و دل شانه بگذرد ماند به آن شبی که به افسانه بگذرد دل صبح خیز مشق بر آتش دویدن است دارم امید آنکه ز پروان…

بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود ترسم اگر ببینمش، دردسر دگر شود اشک جهان نورد من، یاد نکرد دیده را یاد پدر نمی کند، طفل…

بدین سان رخ ز من گر آن گل بدخو بگرداند به تصویرش اگر افتد نگاهم، رو بگرداند ز بهر کار بدین کارخانه آمده ایم که مزد می ده…

ز شور جلوه گاهش می توان یافت کزان قامت، قیامت می تراود

در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد دیده ام چون شمع جز بر روی آتش وا نشد گر به سویش ره نیابی، پا مکش از جستجوی قطره بی سرگ…

گفتگوی گلشن رویش دهان را تازه کرد حرف سنبلزار گیسویش زبان را تازه کرد

مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند خطا ز دست پدر شد، پسر چه کار کند صبا کجاست که از غنچه لبت، حرفی زند به گوش خزان، کار صد …

گل خورشید اگر گلدسته می شد به تار سنبل او بسته می شد دو ماه نو چو یک ابروی او نیست اگر صد ره به هم پیوسته می شد

چشم مرا به شوق رخت خواب می برد دام از پی گرفتن مهتاب می برد کو صبر تا به خواب ببینم رخ ترا صد خواب را ز گریه من آب می بر…

نازم به دام زلف تو کز طایر دلم آرام برد و سلسله جنبان رم نشد

۳۷/۷۷