ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۴۱
چه غم گر گنج بادآورد گل فصل خزان گم شد امانت وار در فصل بهارش باد می آرد
شمارهٔ ۳۴۲
خواهد از شاخ مکافات به صدرنگ دمید برگ سبزی که درین باغچه پامال تو شد
شمارهٔ ۳۴۳
از گردش یک چشم تو، پیمانه صد غم می خورد تا چشم بر هم می زنی، میخانه بر هم می خورد
شمارهٔ ۳۴۴
آیینه از رخ تو گل تازه می کشد صد آب و رنگ را به یک اندازه می کشد می را زموج نیست کشاکش، که روز و شب در آرزوی لعل تو خمیا…
شمارهٔ ۳۴۵
دل به امید عشق او، تن به هوس نمی دهد هر که به شعله یار شد، باج به خس نمی دهد بسته نقاب شرم او، بوسه کجا و من کجا در نگشو…
شمارهٔ ۳۴۶
ز رخ، چشم تو مستی در بهشت افتاده را ماند ز لب، خال تو جامی سر به کوثر داده را ماند دلم از یاد چشم او بود مانند نرگسدان س…
شمارهٔ ۳۴۷
بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد دست ما در آستین همرنگ برگ تاک شد آستین برداشتم یک دم ز پیش آب چشم شام غم تا دامن صبح ا…
شمارهٔ ۳۴۸
در کار غم عشق، دلم گشت ز خود جمع می بایدم اکنون غم کار دگران خورد
شمارهٔ ۳۴۹
کی ز بیداد تو، عاشق به کسی داد کند نیست فریادرسی، بهر چه فریاد کند
شمارهٔ ۳۵۰
زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود بس که هردم پشت پا بر روی مرهم می زند چون ز شوق روی جانان، طفل اشک آید به رقص مردم چش…